Υπάρχουν κειμήλια από την επίγεια παρουσία του Κυρίου;
Η Εκκλησία μας έχει καταφέρει να ανασύρει και να διαφυλάξει στο βάθος των αιώνων πολλά αντικείμενα από την επίγεια παρουσία του Κυρίου.
Αρχικά, έχει διασωθεί το Άγιο Δισκοπότηρο. Ακόμη, υπάρχουν πολλά από τα αντικείμενα που σχετίζονται με το Θείο Πάθος, όπως η λόγχη, το ακάνθινο στεφάνι, τα καρφιά της Σταύρωσης και το Τίμιο Ξύλο.
Επιπλέον, διασώζονται το ιερό μανδήλιο, η σινδόνη, η ζώνη, τα σανδάλια και ο χιτώνας του Χριστού. Από την παιδική Του ηλικία, έχουν εντοπιστεί μέρη από τα σπάργανα του Θείου Βρέφους, από τη φάτνη, καθώς και το αλφαβητάρι του Κυρίου.
Στο Άγιον Όρος βρίσκονται τα Τίμια Δώρα των Μάγων, τα οποία είναι τοποθετημένα στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου. Τμήμα από τη χλαμύδα του Ιησού βρίσκεται στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Αίγιο Αχαΐας.
Πώς βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός του Κυρίου;
Ο Ανατόλ Φρόλοφ (Anatole Frolow) ήταν ο πρώτος που προσπάθησε να απαντήσει στο ερώτημα αυτό, μέσα από το έργο του La relique de la Vraie Croix - Recherches sur le développement d'un culte.
Στη μελέτη του κατέγραψε κάθε αναφορά που υπήρχε για τον Τίμιο Σταυρό είτε σε πρωτογενείς πηγές, όπως σε κείμενα Πατέρων της Εκκλησίας, είτε σε δευτερογενείς πηγές, όπως εκκλησιαστικά αρχεία που απαριθμούν πολύτιμους πνευματικούς θησαυρούς, απογραφές κινητής περιουσίας της Εκκλησίας, καταλόγους περίτεχνων αντικειμένων των μητροπόλεων, των πατριαρχείων, των μοναστηριών κ.ο.κ.
Το γεγονός της εύρεσης του Τιμίου Ξύλου απεικονίζεται σε τοιχογραφία του Piero della Francesca, φιλοτεχνημένη το 1452.
Στην αριστερή πλευρά αναπαρίσταται η στιγμή της ανακάλυψης των τριών σταυρών, ενώ στα δεξιά η στιγμή της αναγνώρισης του σταυρού του Κυρίου.
Ο Φρόλοφ μιλάει για τη σημασία της ανακάλυψης του Τιμίου Ξύλου στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Από τον 5ο έως τον 7ο αιώνα μπόρεσε να εντοπίσει 54 αναφορές στα τμήματα που είχαν βρεθεί. Ωστόσο, μετά τον 12ο αιώνα, πιθανόν λόγω των Σταυροφοριών και της επιστροφής των προσκυνητών από τους Αγίους Τόπους, ο αριθμός αυτός άρχισε να αυξάνεται ραγδαία. Έτσι, καταγράφονται 162 αναφορές, ενώ κατά τον 13ο αιώνα εντοπίζονται 260.
.png)
Ολοκληρώνοντας τη μελέτη του, καταγράφει συνολικά 1.150 αναφορές σε λειψανοθήκες που περιείχαν μέρη του Τιμίου Ξύλου. Παρατηρεί, ακόμη, πως μετά το 1961, ο αριθμός αυτών των κειμηλίων αυξήθηκε, ιδιαίτερα στην Ανατολική Ευρώπη και τη Ρωσία, όπου ο συγγραφέας δεν είχε πλήρη πρόσβαση, προκειμένου να μελετήσει ενδελεχώς τις πηγές.
Μεταξύ άλλων, αναφέρεται στη λειψανοθήκη με το τμήμα του Τιμίου Σταυρού που φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου.
Η συγκεκριμένη λειψανοθήκη έχει σχήμα σταυρού, είναι σερβική και κατασκευασμένη κατά τον 14ο αιώνα σε εργαστήριο της βασιλικής αυλής.
Το πλαίσιο του σταυρού είναι ασημένιο, διακοσμημένο με μαργαριτάρια και άλλα πολύτιμα φυσικά πετρώματα.
Επάνω του υπάρχουν χαραγμένες, σε ασημένια πλαίσια, μορφές αγίων της Εκκλησίας, μαζί με επιγραφές στα σερβικά. Εκεί είναι ακόμη αποθηκευμένα τμήματα των λειψάνων τους.
Σύμφωνα με ορισμένες γραπτές πηγές σε μία από τις εσοχές της λειψανοθήκης περιέχεται τμήμα της κόμης του Κυρίου (μαζί με ένα μέρος από το σάβανό του).
Υπάρχει το αίμα του Ιησού Χριστού;
Σύμφωνα με τα ιερά κείμενα της Εκκλησίας, μετά την αποκαθήλωση του σώματος του Κυρίου από τον σταυρό, ο Ιωσήφ ο Αριμαθαίας σκούπισε το πρόσωπό Του με ένα κομμάτι ύφασμα. Πάνω στο ύφασμα αυτό έμεινε το αίμα του Κυρίου. Αρχικά φυλασσόταν στην Ιερουσαλήμ, έως τη Δεύτερη Σταυροφορία, όταν παραδόθηκε στον κόμη της Φλάνδρας. Μεταφέρθηκε, έτσι, στη βελγική πόλη Μπριζ, όπου και παραμένει έως σήμερα, στο παρεκκλήσι της Βασιλικής του Αγίου Αίματος.
Η φιάλη, μέσα στην οποία είναι τοποθετημένο, κατασκευάστηκε στην Κωνσταντινούπολη κατά τον 11ο-12ο αιώνα και δεν έχει ποτέ ανοιχτεί. Σύμφωνα με νεότερες έρευνες, το ιερό κειμήλιο κλάπηκε από την βυζαντινή πρωτεύουσα κατά τη λεηλασία της Τέταρτης Σταυροφορίας.
