Αν και η εκκλησία μας μάς προσφέρει μια μεγάλη παρακαταθήκη ψαλμών και προσευχών για την καθημερινή μας άσκηση, εντούτοις έχουμε συχνά την ανάγκη να εκφραστούμε προσωπικά προς τον Κύριο, να χρησιμοποιήσουμε τα δικά μας αυθόρμητα λόγια, να δείξουμε ευγνωμοσύνη ή να παρακαλέσουμε για το έλεός Του με τον δικό μας προσωπικό τρόπο..jpeg)
Συχνά αναρωτιόμαστε: Είναι σωστό να προσευχόμαστε με μια δική μας αυτοσχέδια προσευχή;
Η μακραίωνη πορεία της εκκλησίας, οι βίοι των αγίων και τα ασκητικά πρότυπα της σύγχρονης εποχής απαντούν στον ερώτημά μας. Αν και οι καταγεγραμμένες προσευχές αποτελούν τον θεμέλιο λίθο της άσκησης, η προσωπική προσευχή μπορεί να είναι εξίσου ψυχοφελής, εφόσον συνάδει με τον λόγο του Ευαγγελίου και διέπεται από πνευματική ειλικρίνεια.
Οι ίδιοι οι άγιοι πατέρες συνήθιζαν να προσεύχονται με τον τρόπο αυτό, αφήνοντάς μας τα λόγια τους ως πρότυπα προσευχής και παράκλησης.
Μεταξύ αυτών είναι και ο Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, ο οποίος προσευχόταν με τα εξής λόγια:
«Ο Θεός ο αόρατος, ο αθάνατος, το αιώνιον, το άπειρον, το ατελεύτητον, το ανεξιχνίαστον, το αμετάβλητον, ο Θεός ο ποιήσας τον ουρανόν και την γην και πάντα τα εν αυτοίς, τον ήλιον, την σελήνην, τους αστέρας, τας θαλάσσας, τους ωκεανούς και πάντα τα εν αυτοίς κινούμενα ζώα, ο Θεός ο καθήμενος επί θρόνου δόξης και επιβλέπων αβύσσους, ο γλυκύτατός μας Ιησούς, μύριαι μυριάδες και χίλιαι χιλιάδες παρεστηκότες άγγελοι και αρχάγγελοι κύκλω της απροσίτου σου δόξης, τα πολυόμματα Χερουβείμ και τα εξαπτέρυγα Σεραφείμ, τα κυκλούντα σε και αναβοώντα τον γλυκύτατον και ακατανόητον ύμνον, Άγιος, Άγιος, Άγιος, η μεγάλη γέφυρα, η μεγάλη διαλλαγή, η μεγάλη συμφιλίωσις, ο μεγάλος σύνδεσμος ημών των πεπτωκότων και αχαρίστων ανθρώπων με τον άναρχόν σου και νενικηκότα πατέρα σου, ο γενόμενος το θύμα, ο αναλαβών τας αμαρτίας ημών και εκφέρων αυτάς εις τον Σταυρόν, δος και εις ημάς τους αμαρτωλούς μία ακτίνα της χάριτός σου και βοήθησον ημάς και δίδαξον ημάς και φώτισον ημάς πως θα σε ακολουθήσωμε, πως θα σε αναπαύσωμε, πως θα σε ευαρεστήσωμε, ίνα γίνωμε και ημείς μέτοχοι εκείνων των ανεκλαλήτων αγαθών, τα οποία ετοίμασε η πατρική σου αγάπη, ταίς πρεσβείαις της γλυκυτάτης σου Μητρός και πάντων σου των απ’ αιώνος ευαρεστησάντων Σοι. Αμήν».
