Ο πρίγκιπας Βλαδίμηρος, γιος του Σβιατοσλάβ και της Μαλούσα, γεννήθηκε το 963. Το 972 άρχισε να κυβερνά το Νόβγκοροντ, ενώ το 980, αφού νίκησε τον αδελφό του, κατέλαβε το Κίεβο. Επέκτεινε τα σύνορα του κράτους και πολέμησε τους εχθρούς του. Μετά τον θάνατο των Βαράγγων Θεοδώρου και Ιωάννη άρχισε να αμφιβάλλει για την ειδωλολατρική πίστη.
Προσκάλεσε, έτσι, κήρυκες από διάφορες χώρες, προκειμένου να γνωρίσει περισσότερα για τις θρησκείες του κόσμου. Γοητεύτηκε από τον χριστιανισμό και έστειλε δέκα σοφούς άνδρες στην Κωνσταντινούπολη. Εκείνοι εντυπωσιάστηκαν από τη μεγαλοπρέπεια της Αγίας Σοφίας, την κατάνυξη και τον σεβασμό κατά τη διάρκεια των ακολουθιών. Όντας πεπεισμένος για την αλήθεια της ορθοδοξίας, αποφάσισε να βαπτιστεί χριστιανός, χωρίς ωστόσο να υποτάξει τη Ρωσία στους Έλληνες. Κατέλαβε τη Χερσώνα και ζήτησε το χέρι της αδελφής των αυτοκρατόρων, της βασίλισσας Άννας, η οποία μπορούσε να γίνει γυναίκα του μόνο εφόσον ο ίδιος αποδεχόταν τον Χριστιανισμό.
Λίγο αργότερα, ο άγιος έχασε την όρασή του, όμως γρήγορα, μετά το βάπτισμά του το 988, γιατρεύτηκε και, σύμφωνα με την παράδοση, αναφώνησε: «Τώρα γνώρισα τον αληθινό Θεό!» Επιστρέφοντας στο Κίεβο, βάπτισε τους δώδεκα γιους του και πολλούς μπογιάρους, καταστρέφοντας τα ειδωλολατρικά ιερά. Κάλεσε τον λαό του να πιστέψει στον Κύριο και, γρήγορα, πλήθος κατοίκων του Κιέβου, ακολουθώντας το παράδειγμά του, συγκεντρώθηκαν στις όχθες του Δνείπερου, προκειμένου να βαπτιστούν. Μετά από το γεγονός αυτό ο χριστιανισμός εξαπλώθηκε στο Νόβγκοροντ, όπου ο πρώτος μητροπολίτης Μιχαήλ βάπτισε τον λαό το 990. Το 992, πίστεψαν ακόμη οι κάτοικοι της περιοχής του Σουζντάλ.
Ο Άγιος Βλαδίμηρος κυβέρνησε τη Ρωσία για 28 χρόνια μετά από τη μέρα της βάπτισής του, ενώ παρέμεινε συνολικά 33 χρόνια στον θρόνο του Κιέβου. Κοιμήθηκε στις 15 Ιουλίου 1015, στο χωριό Μπερεστόβε.
Τα παιδιά του συνέχισαν να διαδίδουν τον Χριστιανισμό στα πριγκιπάτα τους. Κατά τον 10ο αιώνα, η ορθόδοξη πίστη κυριάρχησε στις πόλεις Μούρομ, Πολοτσκά, Βλαντίμιρ-Βολίνσκι, Σμολένσκ, Πσκώβ και αλλού. Εξαπλώθηκε, ακόμη, ειρηνικά χάρη στο έργο και τις προσπάθειες των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, ενώ διαδόθηκε και στις κοντινές περιοχές, εκτός της ρωσικής επικράτειας. Στη δυτική Ρωσία υπήρξε αντίσταση από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, όμως ο μαρτυρικός θάνατος τριών ευγενών, κατά τον 14ο αιώνα, συνέβαλε στην εξάπλωση και καθιέρωσή του ορθού δόγματος.
