Πρωτοδιάκονος
Ο Σεραφείμ Βασιλένκο γεννήθηκε στο Βιτέμπσκ στις 18 Ιουλίου 1905, στην οικογένεια του σιδηροδρομικού υπαλλήλου Βίκτωρος Γκριγκόριεβιτς Βασιλένκο. Η μητέρα του μελλοντικού ιερομάρτυρα, Άννα Ιβάνοβνα, ήταν πολύ ευσεβής. Το 1903 ταξίδεψε για να παραστεί στην ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ και έκανε τάμα ότι, αν αποκτούσε αγόρι, θα το ονόμαζε Σεραφείμ προς τιμήν του Οσίου.
Την παραμονή της εορτής της ανακομιδής των λειψάνων του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ γεννήθηκε στην οικογένεια Βασιλένκο ένας γιος, το ενδέκατο παιδί της οικογένειας. Συνολικά απέκτησαν δώδεκα παιδιά. Ο μεγαλύτερος γιος τους, Λεονίντ, αργότερα χειροτονήθηκε κληρικός και το 1939 πέθανε στη φυλακή.
Ο Σεραφείμ πρόλαβε να ολοκληρώσει μόνο τρεις τάξεις του γυμνασίου, όταν ξέσπασε η Επανάσταση του 1917. Η οικογένεια Βασιλένκο μετακόμισε από το Βιτέμπσκ στο Μπριάνσκ. Εξαιτίας των διωγμών κατά της θρησκείας, ο Σεραφείμ δεν μπόρεσε να λάβει θεολογική μόρφωση, αλλά το 1921 άρχισε να διακονεί ως ψάλτης. Το 1925 χειροτονήθηκε διάκονος και τοποθετήθηκε στον ναό του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ στον οικισμό Φόκινο. Μοναχές από την κλειστή Μονή των Αγίων Πέτρου και Παύλου του Μπριάνσκ έραβαν τα άμφιά του, ενώ ο ίδιος ο πατήρ Σεραφείμ φρόντιζε εξόριστους και συλληφθέντες ιερείς και συγκέντρωνε δωρεές για τις οικογένειές τους.
Το 1932 ο πατήρ Σεραφείμ μετατέθηκε για να διακονήσει στον Καθεδρικό Ναό της Αναστάσεως στο Μπριάνσκ, όπου και προήχθη σε πρωτοδιάκονο. Το 1934 ο πνευματικός του πατέρας, ο Αρχιεπίσκοπος Δανιήλ (Τροΐτσκι), προείπε στον πατέρα Σεραφείμ ότι θα είχε μαρτυρικό τέλος.
Για να μην προκαλέσει προβλήματα στους συγγενείς του, ο πατήρ Σεραφείμ έμενε στο φυλάκιο δίπλα στον ναό. Την ημέρα πήγαινε με το ποδήλατο στο πατρικό του σπίτι για να βοηθά τον ηλικιωμένο πατέρα και τη μητέρα του, ενώ το βράδυ επέστρεφε στον ναό, επειδή οι συλλήψεις γίνονταν κυρίως τη νύχτα. Κάθε βράδυ η μητέρα του τον ευλογούσε με την οικογενειακή εικόνα της Παναγίας «Το Σημείο», σαν να τον αποχαιρετούσε για πάντα.
Την παραμονή της εορτής της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, στις δύο τα ξημερώματα της 28ης Αυγούστου 1937, ο πατήρ Σεραφείμ συνελήφθη και φυλακίστηκε στις φυλακές του Μπριάνσκ. Αρνήθηκε την κατηγορία για αντεπαναστατική δράση, όμως στις 29 Σεπτεμβρίου μια τρόικα του NKVD τον καταδίκασε, βάσει του άρθρου 58-10, σε θάνατο διά τυφεκισμού και σε δήμευση της προσωπικής του περιουσίας. Δύο εβδομάδες αργότερα, στις 13 Οκτωβρίου, η ποινή εκτελέστηκε.
Στις 9 Αυγούστου 1989 αποκαταστάθηκε από την Εισαγγελία της Περιφέρειας Μπριάνσκ. Στις 16 Ιουλίου 2005, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο ιερέας Σεραφείμ Βασιλένκο συγκαταλέχθηκε στη χορεία των Νεομαρτύρων και Ομολογητών της Ρωσίας.
Για να μην προκαλέσει προβλήματα στους συγγενείς του, ο πατήρ Σεραφείμ έμενε στο φυλάκιο δίπλα στον ναό. Την ημέρα πήγαινε με το ποδήλατο στο πατρικό του σπίτι για να βοηθά τον ηλικιωμένο πατέρα και τη μητέρα του, ενώ το βράδυ επέστρεφε στον ναό, επειδή οι συλλήψεις γίνονταν κυρίως τη νύχτα. Κάθε βράδυ η μητέρα του τον ευλογούσε με την οικογενειακή εικόνα της Παναγίας «Το Σημείο», σαν να τον αποχαιρετούσε για πάντα.
Την παραμονή της εορτής της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, στις δύο τα ξημερώματα της 28ης Αυγούστου 1937, ο πατήρ Σεραφείμ συνελήφθη και φυλακίστηκε στις φυλακές του Μπριάνσκ. Αρνήθηκε την κατηγορία για αντεπαναστατική δράση, όμως στις 29 Σεπτεμβρίου μια τρόικα του NKVD τον καταδίκασε, βάσει του άρθρου 58-10, σε θάνατο διά τυφεκισμού και σε δήμευση της προσωπικής του περιουσίας. Δύο εβδομάδες αργότερα, στις 13 Οκτωβρίου, η ποινή εκτελέστηκε.
Στις 9 Αυγούστου 1989 αποκαταστάθηκε από την Εισαγγελία της Περιφέρειας Μπριάνσκ. Στις 16 Ιουλίου 2005, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο ιερέας Σεραφείμ Βασιλένκο συγκαταλέχθηκε στη χορεία των Νεομαρτύρων και Ομολογητών της Ρωσίας.
