Ο Άγιος Νήφων γεννήθηκε κατά το 1435–1440. Καταγόταν από την Πελοπόννησο και είχε μεγαλώσει μέσα σε μια ευσεβή οικογένεια.
Έγινε μοναχός στην Επίδαυρο, παίρνοντας το όνομα Νήφων. Αργότερα, αποσύρθηκε στο Άγιον Όρος, όπου ασκήθηκε στις μονές Κουτλουμουσίου, Μεγίστης Λαύρας και Διονυσίου. Μετά τον θάνατο του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Συμεών, το 1483, ο άγιος κλήθηκε να πάρει τη θέση του. Το 1486 ανέβηκε στον πατριαρχικό θρόνο στην Κωνσταντινούπολη. Το 1488 καθαιρέθηκε και αποσύρθηκε σε έναν απομονωμένο και ασκητικό βίο. Κατά τα έτη 1497–1498 ανέλαβε και πάλι το αξίωμα του πατριάρχη. Διωκόμενος εκ νέου, εγκατέλειψε οριστικά την Κωνσταντινούπολη. Το 1500 έγινε μητροπολίτης Βλαχίας. Το 1502 αρνήθηκε τον οικουμενικό θρόνο, στον οποίο είχε κληθεί, ενώ πέρασε το υπόλοιπο του βίου του στο Άγιον Όρος.
Προαισθανόμενος το τέλος του, ο Άγιος Νήφων συγκέντρωσε τους αδελφούς του μοναχούς για να τους μιλήσει και να ζητήσει τη συγχώρεσή τους. Κοιμήθηκε στις 11 Αυγούστου 1508.
Στις 16 Αυγούστου 1517 πραγματοποιήθηκε η επίσημη ανακομιδή και δοξολογία των ιερών του λειψάνων. Αυτά τοποθετήθηκαν στην Ιερά Μονή Διονυσίου, όπου φυλάσσονται έως σήμερα.
Η μνήμη του αγίου τιμάται από την Εκκλησία στις 11 Αυγούστου.
