Ο άγιος πατέρας μας Απολλώνιος, σε ηλικία δεκαπέντε ετών, απαρνήθηκε τον κόσμο και εγκαταστάθηκε στην έρημο της Θηβαΐδας, όπου πέρασε σαράντα χρόνια. Του δόθηκε η χάρη να ακούει τη φωνή του Θεού, ο οποίος του διέταξε να πάει σε κατοικημένα μέρη για τη γέννηση εκλεκτών ανθρώπων. Ο σεβάσμιος βρήκε μια σπηλιά στη βάση του βουνού και περνούσε τις ημέρες του στην προσευχή, τρέφοντας με την τροφή που του έστελνε ένας άγγελος. Κοντά στα κατοικημένα μέρη, συγκέντρωσε περίπου πεντακόσιους μοναχούς, διδάσκοντάς τους τη θεάρεστη ζωή. Έτρωγαν μόνο τις Κυριακές, ενώ τις υπόλοιπες ημέρες απέφευγαν την τροφή, εκτός από τα άγρια σιτηρά. Ο σεβάσμιος καθόρισε έναν κανόνα ότι οι μοναχοί θα πρέπει πρώτα να κοινωνούν τα Άγια Μυστήρια του Χριστού και μετά να κάθονται στο τραπέζι, κατά τη διάρκεια του οποίου άκουγαν διδασκαλίες. Ζώντας σε βαθιά γεράματα, ο άγιος Απολλώνιος μετέβη προς τον Θεό για την αιώνια ζωή.
