Το γυναικείο μοναστήρι στα Βασιλικά της Θεσσαλονίκης δέχεται κάθε χρόνο χιλιάδες προσκυνητές. Οι πιστοί συρρέουν για να προσκυνήσουν τον τάφο του Αγίου Παϊσίου και να πάρουν την ευλογία του.
Το γυναικείο μοναστήρι της Σουρωτής είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο και τον Άγιο Αρσένιο της Καππαδοκίας, τα λείψανα των οποίων φυλάσσονται στον κεντρικό ναό. Για αρκετά χρόνια ο Άγιος Παΐσιος υπήρξε πνευματικός σύμβουλος και αρωγός της αδελφότητας της μονής.
Στις 12 Ιουλίου 1994 απεβίωσε και τάφηκε δίπλα στην εκκλησία του Αγίου Αρσενίου.
Ο Άγιος Παΐσιος είναι ένας από τους πιο αγαπητούς σύγχρονους αγίους της Εκκλησίας. Οι πιστοί που τον γνώρισαν και απέκτησαν κοντά του πνευματικές εμπειρίες θυμούνται ακόμη τη χαρισματική του προσωπικότητα. Πολλά θαύματα και προφητείες του είναι ευρέως γνωστά. Το 2015 το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως τον αναγνώρισε ως άγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η μνήμη του τιμάται στις 12 Ιουλίου.
Πού βρίσκεται η μονή;
Η Ιερά Μονή Σουρωτής και ο τάφος του Αγίου Παϊσίου βρίσκονται 20 χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για μια ειδυλλιακή τοποθεσία, με την πλακόστρωτη είσοδο και τον ναό να δεσπόζουν ανάμεσα από πλούσια βλάστηση.
Ο βίος του Αγίου Παϊσίου
Ο Αρσένιος Εζνεπίδης (κοσμικό όνομα του αγίου) γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας.
Στις 7 Αυγούστου 1924, στο πλαίσιο της ελληνοτουρκικής ανταλλαγής πληθυσμών, η οικογένειά του αναγκάστηκε να αναχωρήσει για την Ελλάδα. Μία εβδομάδα νωρίτερα ο μικρός Αρσένιος βαφτίστηκε από τον ιερέα της ενορίας, πατέρα Αρσένιο (και μετέπειτα άγιο της Εκκλησίας), ο οποίος του έδωσε το όνομά του θέλοντας να αφήσει πίσω του έναν πιστό ακόλουθο.
Μέχρι να κληθεί για τη στρατιωτική του θητεία, ο Αρσένιος ασχολήθηκε με διάφορα επαγγέλματα. Μεταξύ άλλων εργάστηκε ως ξυλουργός. Το 1945 κατατάχθηκε στο στρατό, όπου υπηρέτησε ως ασυρματιστής κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.
Αποστρατεύτηκε το 1949 και τον επόμενο κιόλας χρόνο μετέβη στο Άγιον Όρος προκειμένου να γίνει μοναχός.
Από το 1964 ο Άγιος Παΐσιος δεν έφυγε από τον Άθω. Το 1966 αρρώστησε σοβαρά και νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης, όπου υποβλήθηκε σε εγχείρηση μερικής αφαίρεσης πνεύμονα.
Η περίοδος της ανάρρωσής του πραγματοποιήθηκε στη μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή. Αμέσως μετά ο γέροντας επέστρεψε στο Άγιον Όρος.
Το 1993 η υγεία του επιδεινώθηκε. Οι γιατροί διέγνωσαν καρκίνο του παχέος εντέρου και στις 4 Φεβρουαρίου 1994 ο Άγιος Παΐσιος υποβλήθηκε σε νέα επέμβαση. Ο καρκίνος ήταν ήδη σε πολύ προχωρημένο στάδιο και, έτσι, στα τέλη του Ιουνίου του ανακοινώθηκε πως το προσδόκιμο ζωής του ήταν δύο έως τρεις εβδομάδες.
Τις τελευταίες ημέρες του βίου του, ο γέροντας ζήτησε να μην του χορηγηθούν παυσίπονα, παρά τους τρομερούς πόνους που ένιωθε. Τελικά, στις 12 Ιουλίου 1994 απεβίωσε. Ο Άγιος Παΐσιος ετάφη στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή.
Στις 13 Ιανουαρίου 2015, η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως αποφάσισε την αγιοκατάταξη του μοναχού Παϊσίου του Αγιορείτου.
Γιορτή του Αγίου Παϊσίου στη Σουρωτή
Κάθε χρόνο στις 11 και 12 Ιουλίου, τελείται στη μονή ολονύκτια αγρυπνία υπό την παρουσία εκατοντάδων πιστών, που σπεύδουν να τιμήσουν τον άγιο και να δεχθούν λίγη από τη χάρη του.
