Επίσκοπος
Ο Άγιος Ζωσιμάς, με καταγωγή από την Κιλικία, αγάπησε ήδη από τα νεανικά του χρόνια τον Θεό. Αποφασισμένος να εγκαταλείψει τον κόσμο, μετέβη στο Όρος Σινά. Εκεί εκάρη μοναχός και άρχισε να αγωνίζεται με νηστεία και προσευχή. Επιδιώκοντας να ζήσει έναν ήρεμο και ασκητικό βίο, μετέβη στην έρημο της Λιβύης και εγκαταστάθηκε σε ένα απομονωμένο μέρος. Συνάντησε, μάλιστα, έναν γέροντα, ο οποίος προφήτευσε την άνοδό του στον επισκοπικό θρόνο της εκκλησίας της Βαβυλώνας στην Αίγυπτο. Μετά τον θάνατο του γέροντα, ο Όσιος Ζωσιμάς έκανε την ταφή και επέστρεψε στο Σινά.
Αργότερα, ήρθε κοντά του ένας μετανοημένος ληστής, τον οποίο ο άγιος εισήγαγε στον μοναχισμό. Ωστόσο, τον έστειλε σύντομα σε άλλο μοναστήρι, φροντίζοντας για την ασφάλειά του. Μετά από εννέα χρόνια επέστρεψε, επιθυμώντας να αφήσει τον μοναχισμό και να γυρίσει στον κόσμο, καθώς ταλαιπωρούνταν από τις αμαρτίες του πρότερου βίου του και δεν κατάφερνε να βρει ηρεμία. Επέστρεψε, έτσι, στην κοσμική ζωή, ομολόγησε τα εγκλήματά του, συνελήφθη και υπέμεινε έναν μαρτυρικό θάνατο.
Ο Όσιος Ζωσιμάς μετέβη στην έρημο του Πορφυρίου, μαζί με τον μαθητή του Ιωάννη. Ο τελευταίος πέθανε από δάγκωμα φιδιού, όμως ο άγιος συνάντησε δύο ερημίτες που τον ανέστησαν. Αυτοί του είπαν πως θα έπρεπε να επιστρέψει στο Σινά, όπου θα αναλάμβανε την επισκοπή.
Ο Όσιος Ζωσιμάς χειροτονήθηκε όντως επίσκοπος της εκκλησίας της Βαβυλώνας.
Φρόντισε το ποίμνιό του και οδήγησε πολλούς στον δρόμο της σωτηρίας. Φτάνοντας σε βαθιά γεράματα, άφησε τον επισκοπικό θρόνο και επέστρεψε στο Σινά, όπου και ολοκλήρωσε τη ζωή του.
Τη μέρα εορτασμού της μνήμης του Οσίου Ζωσιμά, τιμάται και η μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρα Αστείου, επισκόπου Δυρραχίου, ο οποίος σταυρώθηκε, κατά την περίοδο της βασιλείας του Τραϊανού, στις αρχές του 2ου αιώνα.
Ακόμη, τιμούμε τη μνήμη της κοίμησης του Αγίου Μεθοδίου, που κοιμήθηκε το 1392.
