Ο άγιος ευσεβής πρίγκιπας Βασίλειος (Βασίλκο) του Ροστόφ γεννήθηκε το 1208 στο Ροστόφ. Ανήκε στον κλάδο των Μονομαχιδών του Σούζνταλ· προπάππος του ήταν ο Γιούρι Ντολγκορούκι και παππούς του ο μέγας πρίγκιπας Βσεβόλοντ Γ΄, ο επονομαζόμενος «Μεγάλη Φωλιά». Μετά τον θάνατο του πατέρα του, όταν δεν είχε ακόμη συμπληρώσει το δέκατο έτος της ηλικίας του, την κηδεμονία του ανέλαβε ο θείος του, ο άγιος Γιούρι. Το 1216 το Ροστόφ παραχωρήθηκε στον Βασίλκο ως ιδιαίτερη ηγεμονία, ώστε να κυβερνά αυτοτελώς. Η πολεμική ανδρεία, το ιερό καθήκον της υπηρεσίας προς την πατρίδα, η δικαιοσύνη και η υπακοή στους πρεσβυτέρους — παραδοσιακά γνωρίσματα του Ρώσου πρίγκιπα και υπερασπιστή της γης — χαρακτήριζαν τον Βασίλκο.
Το 1223 οι Τάταροι εμφανίστηκαν στις νότιες στέπες και το 1237 η ταταρική λαίλαπα ξέσπασε εναντίον της Ρως, αρχίζοντας από το Ριαζάν και τη Μόσχα. Ο άγιος Γιούρι και ο άγιος Βασίλκο, μαζί με τα στρατεύματά τους, αντιστάθηκαν με γενναιότητα στους Ασιάτες εισβολείς. Ήταν αποφασισμένοι να πολεμήσουν «για την ορθόδοξη χριστιανική πίστη» εναντίον των «άθεων ειδωλολατρών Τατάρων».
Στις 4 Μαρτίου 1238 διεξήχθη η αποφασιστική μάχη στον ποταμό Σιτ, κατά την οποία ο άγιος Γιούρι κατακρεουργήθηκε στη μάχη, ενώ ο συμπολεμιστής του, άγιος Βασίλκο, τραυματισμένος, αιχμαλωτίστηκε από τους Τατάρους. Παρά τις απειλές και τις υποσχέσεις, ο άγιος Βασίλκο αρνήθηκε να ασπαστεί την πίστη των εχθρών και θανατώθηκε μαρτυρικά. Η Εκκλησία τούς τιμά ως Αθλοφόρους του Πάθους και ηρωικούς υπερασπιστές της Ρωσικής γης, οι οποίοι εμπνέουν τους πολεμιστές στον αγώνα κατά των εισβολέων.
