Οι Τριακόσιοι Γεωργιανοί Μάρτυρες, γνωστοί ως Λαζοί, Παπάτι ή Ντουντικβάτι, είναι άγιοι της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας, οι οποίοι μαρτύρησαν για την πίστη κατά το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα στην ιστορική επαρχία Τσανέτι (Λαζέτι, Λαζιστάν), στην περιοχή των σημερινών τουρκικών επαρχιών Αρτβίν, Ριζέ και Τραπεζούντας.
Τον 17ο αιώνα το Τσανέτι, μια εθνοτικά γεωργιανή περιοχή, βρισκόταν υπό την κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Λαζοί, ένας από τους γεωργιανούς λαούς, ομολογούσαν την Ορθοδοξία, αλλά αντιμετώπιζαν συστηματική πίεση από τις οθωμανικές αρχές, οι οποίες επιδίωκαν τον εξισλαμισμό της περιοχής.
Σύμφωνα με τις παραδόσεις, στα μέσα ή στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα οι οθωμανικές αρχές οργάνωσαν διωγμούς εναντίον των χριστιανών του Τσανέτι. Οι Λαζοί, ανάμεσά τους λαϊκοί, ιερείς και μοναχοί ενός κοντινού μοναστηριού, τέθηκαν μπροστά στην επιλογή: να ασπασθούν το Ισλάμ ή να πεθάνουν. Τριακόσιοι άνθρωποι, εμπνευσμένοι από την πίστη τους, αρνήθηκαν να απαρνηθούν τον Χριστό. Η εκτέλεσή τους ήταν σκληρή: οι μάρτυρες αποκεφαλίστηκαν, τα σώματά τους ρίχτηκαν στη θάλασσα, ενώ τα κεφάλια τους καρφώθηκαν σε πασσάλους και εκτέθηκαν στα χωριά για τον εκφοβισμό των άλλων χριστιανών.
Το όρος Ντουντικβάτι πιθανότατα έγινε ο τόπος της μαζικής εκτέλεσης των λαϊκών, ενώ το Παπάτι ήταν ο τόπος θανάτου των κληρικών και των μοναχών. Τα ονόματα των βουνών Ντουντικβάτι και Παπάτι, που βρίσκονται κοντά στο χωριό Εσενκιγί (Αμπουισλά), αποτελούν βασική μαρτυρία της τραγωδίας. Η λαζική λέξη «Ντουντικβάτι» μεταφράζεται ως «αποκεφαλισμός», γεγονός που αντιστοιχεί στην περιγραφή της εκτέλεσης. Το «Παπάτι» υποδηλώνει τον θάνατο του κλήρου, καθώς η λέξη «πάπα» στα λαζικά σημαίνει ιερέας ή μοναχός. Αυτά τα τοπωνύμια, που διατηρήθηκαν έως τον 20ό αιώνα, επιβεβαιώνουν τον εντοπισμό των γεγονότων και τη σημασία τους για την τοπική χριστιανική κοινότητα.
Αυτό το μαρτυρικό κατόρθωμα έχει συμπεριληφθεί στο ορθόδοξο εορτολόγιο ως παράδειγμα πίστης στον Χριστό σε συνθήκες διωγμών.
