Οι πρώτες πληροφορίες για τον άγιο Ανδρόνικο βρίσκονται στη ζωή του αγίου Σέργιου του Ραδονέζ. Ο άγιος Ανδρόνικος ήταν από τη γη του Ροστόφ και, ως νέος, ήρθε στον άγιο Σέργιο, ζητώντας να λάβει το άγιο μοναχικό σχήμα. Ο άγιος Σέργιος, βλέποντας την αγάπη του για τη σιωπή, τον ευλόγησε να ζήσει μόνος του σε ένα κελί. Ο Ανδρόνικος προσπαθούσε να ακολουθεί με ζήλο τον γέροντά του, ενισχύοντας τον εαυτό του στη πνευματική ζωή.
Μετά από δέκα χρόνια, ο άγιος Ανδρόνικος σκέφτηκε να ιδρύσει το δικό του μοναστήρι και δεν το έκρυψε από τον άγιο Σέργιο. Ο άγιος Αλέξιος, που ήρθε στον άγιο Σέργιο, του ζήτησε να του δώσει έναν από τους μαθητές του για την ίδρυση ενός μοναστηριού. Ο άγιος Σέργιος, γνωρίζοντας την πρόθεση του Αλέξιου, του έδωσε τον Ανδρόνικο.
Ο τόπος για το μοναστήρι επιλέχθηκε στον ποταμό Γιαούζα, και το 1361, χτίστηκε μια εκκλησία προς τιμήν της Αχειροποίητης Εικόνας του Σωτήρα. Ο άγιος Ανδρόνικος, που έγινε ηγούμενος, ανέλαβε τα καθήκοντα της ηγουμενίας με επιμέλεια και ταπεινότητα. Οι αδελφοί του μοναστηριού προόδευσαν στις αρετές, και ο άγιος Σέργιος τους επισκέφθηκε πολλές φορές.
Ο άγιος Ανδρόνικος, μετά από πολλά χρόνια υπηρεσίας, αναχώρησε προς τον Κύριο στις 13 Ιουνίου 1395. Τα λείψανά του βρίσκονται στο Μοναστήρι Σπάσο-Ανδρονίκωφ. Οι μαθητές του, ο άγιος Σάββας και ο άγιος Αλέξανδρος, έγιναν επίσης γνωστοί για τις αρετές και την υπηρεσία τους στην Εκκλησία.
Ο άγιος Σάββας, μετά τον θάνατο του Ανδρόνικου, διατήρησε το μοναστήρι στην ευσέβεια, ενώ ο άγιος Αλέξανδρος, ο διάδοχός του, ανήγειρε μια όμορφη εκκλησία. Οι άγιοι Δανιήλ και Ανδρέας, εικονογράφοι, επίσης τιμήθηκαν ως άγιοι, αφήνοντας σημαντικά έργα στην εικονογραφία.
Η μνήμη του αγίου Ανδρόνικου εορτάζεται στις 13/26 Ιουνίου και στη Σύναξη των Αγίων Ραδονέζ στις 6/19 Ιουλίου. Η μνήμη του αγίου Ανδρέα Ρουμπλιόφ εορτάζεται στις 4/17 Ιουλίου.
