Ευσεβής
Νικήτας ο Μηδικίου (ή Νικήτας ο Ομολογητής, περ. 760, Βιθυνία — 3 Απριλίου 824, Πριγκηποννήσια) ήταν χριστιανός άγιος, τιμημένος ως ομολογητής και ηγούμενος της Μονής Μηδικίου. Γεννήθηκε σε ευσεβή οικογένεια, ανατράφηκε σε εκκλησιαστικό περιβάλλον και από νεαρή ηλικία εισήλθε στη μονή, όπου διακρίθηκε για την αυστηρή και ευλαβική ζωή του. Το 790 χειροτονήθηκε ιερομόναχος και αργότερα ανέλαβε την ηγουμενία, φθάνοντας η αδελφότητα τους εκατό μοναχούς.
Ο άγιος είχε χάρισμα θαυμάτων: με τις προσευχές του θεραπεύονταν ασθενείς και δαιμονιζόμενοι. Κατά τους διωγμούς της εικονομαχίας επί Λέοντος του Αρμενίου, υπερασπίστηκε σταθερά την τιμή των εικόνων, γι’ αυτό και φυλακίστηκε και εξορίστηκε. Αφού πρόσκαιρα υποχώρησε, μετανόησε και πάλι κατήγγειλε την αίρεση, υπομένοντας νέες φυλακίσεις, όπου ενίσχυε τους πιστούς και τελούσε θαύματα.
Μετά την απελευθέρωσή του αποσύρθηκε σε ένα από τα νησιά κοντά στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί εκοιμήθη στις 3 Απριλίου 824, επί Μιχαήλ Β΄, και το λείψανό του μεταφέρθηκε με τιμές στη Μονή Μηδικίου.
