Κατά τη διάρκεια των διωγμών κατά των χριστιανών, την περίοδο της βασιλείας του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, επίσκοπος στην Ταρσό ήταν ο Κλίωνας. Αυτός έκανε πολλούς ανθρώπους χριστιανούς, βαπτίζοντάς τους και προτρέποντάς τους να ομολογούν με κάθε ευκαιρία την πίστη τους. Μαθαίνοντας για το θάρρος του επισκόπου, ο Διοκλητιανός διέταξε να τον συλλάβουν. Ωστόσο, ο Κλίωνας, έχοντας λάβει με θεία φώτιση την πληροφορία για την επικείμενη σύλληψή του, εγκατέλειψε την πόλη και κρύφτηκε στα βουνά.
Στην Ταρσό ζούσε τότε μια ευσεβής παρθένος, με το όνομα Πελαγία, η οποία, ακούγοντας για τον Χριστό, πίστεψε και έδωσε όρκο αγνότητας. Όταν ο γιος του βασιλιά τής πρότεινε να παντρευτούν, εκείνη αρνήθηκε, λέγοντας πως έχει νυμφευτεί την εκκλησία και τον λόγο του Ευαγγελίου.
Η Πελαγία επιθυμούσε να βαπτιστεί, όμως ο επίσκοπος δεν βρισκόταν στην πόλη. Μια μέρα, εμφανίστηκε μπροστά της ο Κύριος, παίρνοντας τη μορφή του Κλίωνα. Συνειδητοποιώντας το όραμα που είχε δει, η Πελαγία έφυγε κρυφά από το σπίτι και έτρεξε να αναζητήσει τον επίσκοπο. Όταν τον βρήκε, εκείνος την έχρισε με το άγιο βάπτισμα, εμφυσώντας τη με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.
Αναγεννημένη η αγία απαρνήθηκε τα πλούτη, τα κοσμήματα και τα πολύτιμα αντικείμενά της, τα οποία μοίρασε στους φτωχούς. Επέστεψε σπίτι της και συνάντησε τη μητέρα της, η οποία, μαθαίνοντας για τον εκχριστιανισμό της, οργίστηκε και αποφάσισε να εκδικηθεί τον επίσκοπο. Συνειδητοποιώντας τον κίνδυνο, η αγία κρύφτηκε μακριά από τους διώκτες της.
Η μητέρα της Πελαγίας, μη μπορώντας να την εντοπίσει, κατηγόρησε την κόρη της για τον θάνατο του γιου του βασιλιά, που είχε αυτοκτονήσει. Ο Διοκλητιανός, βλέποντας την ομορφιά της νεαρής γυναίκας, προσπάθησε να την απομακρύνει από τον Χριστό προσφέροντάς της πλούτη και εξουσία, εκείνη, όμως, παρέμεινε αμετακίνητη.
Ο βασιλιάς διέταξε να τη βασανίσουν. Η Πελαγία, κάνοντας το σχήμα του σταυρού, έριξε από μόνη της το σώμα της στις φλόγες, υπομένοντας έναν μαρτυρικό θάνατο, δοξάζοντας και προσκυνώντας τον Θεό. Όταν ο επίσκοπος Κλίωνας έμαθε για τον θάνατό της, αναζήτησε τα λείψανά της, τα οποία φυλάσσονταν από άγρια θηρία.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, χτίστηκε μια εκκλησία στο μέρος όπου ήταν θαμμένη η αγία, ενώ τα λείψανά της είναι τοποθετημένα εκεί έως σήμερα.
