Οι δώδεκα άγιοι μάρτυρες υπέφεραν κατά τη διάρκεια των διωγμών κατά των Χριστιανών, που προκάλεσε ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός το 308–309 μ.Χ. στην Καισάρεια της Παλαιστίνης. Ο Άγιος Παμφίλος, γέννημα της πόλης Βηρυτού, έλαβε την εκπαίδευσή του στην Αλεξάνδρεια και διορίστηκε πρεσβύτερος στην Καισάρεια. Εργάστηκε για τη συγχώνευση και διόρθωση των κειμένων της Καινής Διαθήκης, γεγονός που οδήγησε στη μεταστροφή πολλών ειδωλολατρών στον Χριστό. Μαζί του υπέφεραν ο Άγιος Βαλεντίνος, διάκονος, και ο Άγιος Παύλος. Και οι τρεις φυλακίστηκαν για 2 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του διαδόχου του Φιρμιλιανού, 130 Χριστιανοί καταδικάστηκαν και στάλθηκαν στην Κιλικία, μεταξύ των οποίων ήταν και νέοι αδελφοί που υπέφεραν για την ομολογία του Χριστού.
Ο υπηρέτης του Παμφίλου, ένας 18χρονος νέος ονόματι Πορφύριος, θανατώθηκε για την αίτησή του να θάψει τα σώματα των μαρτύρων. Ένας μάρτυρας της μαρτυρίας, ένας Χριστιανός ονόματι Σελεύκιος, συνελήφθη και αποκεφαλίστηκε αφού χαιρέτησε τους μάρτυρες. Ο Θεόδουλος, μυστικός Χριστιανός, σταυρώθηκε για την πίστη του. Ένας νέος ονόματι Ιουλιανός, βλέποντας τα σώματα των μαρτύρων, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε πυρκαγιά. Τα σώματα των μαρτύρων παρέμειναν άθικτα για 4 ημέρες, γεγονός που οδήγησε στην άδεια για τους Χριστιανούς να τα θάψουν.
