Ο Άγιος Ιππόλυτος ήταν ένας από τους πρώτους χριστιανούς που θυσιάστηκαν για τον Χριστό. Έζησε κατά τον 3ο αιώνα, την περίοδο της βασιλείας των αυτοκρατόρων Δέκιου και Βαλεριανού. Ήταν αρχηγός των ρωμαϊκών φυλακών.
Όταν ο αρχιδιάκονος Λαυρέντιος οδηγήθηκε στη φυλακή, μίλησε στον Ιππόλυτο για τη χριστιανική πίστη και προείδε το μαρτυρικό τέλος του δεσμοφύλακα. Μετά την εκτέλεσή του, ο άγιος φρόντισε να θάψει το λείψανό του, νιώθοντας θαυμασμό προς το πρόσωπό αρχιδιακόνου και έχοντας πιστέψει στον Χριστό.
Το γεγονός αυτό έγινε γνωστό στον αυτοκράτορα, ο οποίος, χλευάζοντας, τον ρώτησε εάν είχε αλλάξει την πίστη του, εφόσον είχε αποφασίσει να κλέψει το σώμα ενός χριστιανού. Ο Άγιος Ιππόλυτος ομολόγησε με ανδρεία την αγάπη του για τον Χριστό. Ακόμη και κατά τη διάρκεια των φριχτών βασανιστηρίων που ακολούθησαν, εκείνος επαναλάμβανε πως πίστευε στον Κύριο.
Μάλιστα, έλεγε χαρακτηριστικά: "Είμαι στρατιώτης του Χριστού, του Σωτήρα μου, και επιθυμώ να πεθάνω για Εκείνον".
Εξαγριωμένοι, οι ειδωλολάτρες άρπαξαν την περιουσία του, την τροφό του Κονκορδία και όλους τους συγγενείς του, τους οποίους θανάτωσαν μπροστά στα μάτια του. Τον ίδιο τον καταδίκασαν σε θάνατο. Έσειραν το σώμα του στο έδαφος, το οποίο, μετά από πολλά χτυπήματα στο χώμα και τις πέτρες, παραδόθηκε στον Κύριο.
Ο Άγιος Ιππόλυτος κοιμήθηκε στις 13 Αυγούστου 258, την τρίτη ημέρα μετά τον θάνατο του αρχιδιάκονου Λαυρεντίου.
Όλοι οι μάρτυρες τάφηκαν κρυφά από τον πρεσβύτερο Ιουστίνο, στον τόπο όπου είχαν μαρτυρήσει. Το σώμα της τροφού πετάχτηκε στην ερημιά. Ωστόσο, βρέθηκε λίγες μέρες αργότερα και τάφηκε από δύο χριστιανούς, τον Ειρηναίο και τον Αβούνδιο. Οι δύο άντρες βρήκαν για την πράξη τους αυτή φριχτό θάνατο. Τα σώματά τους έμειναν άταφα, έως ότου εντοπίστηκαν από πιστούς χριστιανούς και τοποθετήθηκαν κοντά στα λείψανα του αρχιδιακόνου Λαυρεντίου.
Η μνήμη του Αγίου Ιππόλυτου τιμάται στις 30 Ιανουαρίου.
