Η Οσία Μακρίνα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καππαδοκία, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μέγα Κωνσταντίνου. Οι γονείς της, Βασίλειος και Εμμέλεια, ανέθρεψαν δέκα παιδιά. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Μέγας Βασίλειος, καθώς και ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης, οι οποίοι ήταν αδελφοί της.
Όταν η αγία έγινε δώδεκα ετών, η ομορφιά και η χάρη της έκαναν πολλούς νέους να θέλουν να τη νυμφευτούν. Οι γονείς της την αρραβώνιασαν όντως με έναν νεαρό, ο οποίος ωστόσο σύντονα έχασε τη ζωή του. Μετά τον θάνατό του, η αγία αποφάσισε να διατηρήσει την παρθενία της και να αφιερωθεί στον Θεό. Φρόντιζε τη μητέρα και τα αδέλφια της, ενώ έμαθε γραφή, ανάγνωση και μελέτησε τα ιερά κείμενα της Εκκλησίας.
Εμπνευσμένη από τους αδελφούς της και τον οσιακό τους βίο, αποφάσισε να ακολουθήσει και η ίδια τη μοναχική οδό. Με την παρότρυνσή της, η μητέρα και οι αδελφές της έγιναν επίσης μοναχές. Ζούσαν με ταπείνωση και αγάπη, προσευχόμενες και μιμούμενες τους αγγέλους.
Καθώς μεγάλωνε και πλησίαζε στο τέλος της ζωής της, περνούσε τον χρόνο της φροντίζοντας τη μητέρα της, η οποία, λίγο πριν από τον θάνατό της, της άφησε την ευχή και ευλογία της. Η αγία θρήνησε για τον θάνατο του αδελφού της Βασιλείου του Μεγάλου, ενώ λίγο αργότερα αναχώρησε και η ίδια προς τον Κύριο, αφήνοντας πίσω της πολλά καλά και θεάρεστα έργα. Προτού κλείσει τα μάτια της, προσευχήθηκε για την ψυχή της, ζητώντας από τον Θεό συγχώρεση και άφεση αμαρτιών.
Το σώμα της τάφηκε με τιμές δίπλα από τα λείψανα της μητέρας της. Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης, ο αδελφός της, μίλησε για τη ζωή της και τα θαύματα που πραγματοποίησε, συμπεριλαμβανομένης της θεραπείας μιας τυφλής κοπέλας.
