Πατριάρχης
Ο Άγιος Ιουβενάλιος ανέβηκε στον πατριαρχικό θρόνο της Ιερουσαλήμ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ευσεβούς αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Νεότερου.
Την περίοδο που ήταν πατριάρχης, οι άγιοι πατέρες όπως ο Ευφραίμ, ο Θεοδόσιος και ο Γεράσιμος του Ιορδάνη αγωνίζονταν στην Παλαιστίνη. Τότε εμφανίστηκε και ο Νεστοριανισμός, ο οποίος καταδικάστηκε στην Γ΄Οικουμενική Σύνοδο της Εφέσου, όπου ο άγιος καταράστηκε τον Νεστόριο και τις διδασκαλίες του. Μετά τον θάνατο του Θεοδοσίου, εμφανίστηκε μια νέα αίρεση, η οποία καταδικάστηκε στην Δ' Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας. Εκεί ο Ιουβενάλιος απέδειξε για άλλη μια φορά την ευσέβεια και τη σοφία του.
Επιστρέφοντας στην Παλαιστίνη, ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Θεοδόσιο, ο οποίος τον καθαίρεσε από τον πατριαρχικό θρόνο, παίρνοντας ο ίδιος τη θέση του και προξενώντας μεγάλα προβλήματα στην Εκκλησία.
Οι άγιοι πατέρες της Παλαιστίνης κρύφτηκαν στην έρημο, προσευχόμενοι για την παύση των διωγμών. Ο διάκονος Αθανάσιος, βλέποντας τον αιρετικό Θεοδόσιο να διοικεί, οργίστηκε και τον καταράστηκε. Για την πράξη του αυτή συνελήφθη και θανατώθηκε. Ο Θεοδόσιος παρέμεινε στον θρόνο για είκοσι μήνες, έως ότου δόθηκε η εντολή να συλληφθεί. Κατάφερε, ωστόσο, να διαφύγει και να κρυφτεί στο όρος Σινά.
Ο Ιουβενάλιος, λαμβάνοντας την υποστήριξη του αυτοκράτορα, επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ και αποκατέστησε την τάξη. Η αυτοκράτειρα Ευδοκία, που ταλαντευόταν στην πίστη της, δέχτηκε τη συμβουλή του Οσίου Συμεών τον Στυλίτη και συμφιλιώθηκε με τον άγιο. Το γεγονός αυτό οδήγησε στη μεταστροφή πολλών στην Ορθοδοξία.
Ο Άγιος Ιουβενάλιος έζησε την υπόλοιπη ζωή του ειρηνικά, κοσμώντας την Εκκλησία με τις προσευχές και τη διακονία του, έως την ημέρα της κοίμησής του.
