Κατά τον πρώτο χρόνο της βασιλείας του αυτοκράτορα Αντωνίνου, την περίοδο της διακυβέρνησης του ηγεμόνα Σαβίνου, οι Χριστιανοί της Τραϊανούπολης συγκεντρώνονταν στον ναό, προσευχόμενοι για ειρήνη και ευημερία. Ο ηγεμόνας, ακολουθώντας τις οδηγίες του αυτοκράτορα, όρισε μια ημέρα εορτασμού του θεού Διονύσου, γεγονός που ξεκίνησε κύμα διωγμών εναντίων των χριστιανών.
Στην πόλη ζούσε τότε η Γλυκερία, κόρη του ρωμαίου ανθύπατου Μακαρίου. Πίστευε στον Χριστό και αφιερώθηκε στην εκκλησία, προτρέποντας όλους τους χριστιανούς να παραμείνουν αμετακίνητοι στην πίστη τους. Μαθαίνοντας για την ειδωλολατρική γιορτή που είχε καθιερωθεί, αποφάσισε να προσφέρει θυσία στον αληθινό Θεό, δηλώνοντας έμπρακτα τη στάση της.
Ανήμερα της γιορτής, σφράγισε το μέτωπό της με το σημείο του Σταυρού και προχώρησε προς τον διοικητή Σαβίνο, ο οποίος παρευρισκόταν στον ναό. Ομολόγησε μπροστά του πως ήταν δούλη του Χριστού, ενώ εκείνος επέμενε πως θα έπρεπε να προσφέρει θυσία στον θεό Διόνυσο. Η αγία παρακάλεσε τον Θεό για βοήθεια. Απαντώντας στην προσευχή της, το είδωλο του Διονύσου έπεσε στο έδαφος και θρυμματίστηκε, γεγονός που προκάλεσε την οργή των ειδωλολατρών, οι οποίοι άρχισαν να της πετούν πέτρες. Το σώμα της παρέμεινε στιβαρό και αγέρωχο, παρά τα χτυπήματα.
Η αγία συνελήφθη μετά από το γεγονός αυτό και κρατήθηκε στη φυλακή. Ο ηγεμόνας συνέχισε να την προκαλεί να προσκυνήσει τα είδωλα, προκειμένου να τελειώσουν τα βασανιστήριά της. Εκείνη έμεινε σταθερή στην πίστη της, γεγονός που οδήγησε σε ακόμη σφοδρότερους βασανισμούς. Ρίχτηκε στη φωτιά, κρεμάστηκε από τα όμορφα μαλλιά της και παραδόθηκε στα άγρια θηρία για να την κατασπαράξουν. Άγγελος Κυρίου θεράπευε πάντοτε της πληγές της, ενώ τα άγρια ζώα ερχόντουσαν και ξάπλωναν πάνω στα πόδια της.
Όταν τελικά παρέδωσε την ψυχή της στον Κύριο, το σώμα της τάφηκε με τιμές. Από τα άγια λείψανά της ρέει μύρο, το οποίο θεραπεύει, προς δόξα και τιμή της Αγίας Τριάδας, τις νόσους και τα δεινά των ανθρώπων.
