Πατριάρχης
Ο Άγιος Εφραίμ ήταν κόμης της Αντιοχείας την περίοδο της βασιλείας των αυτοκρατόρων Αναστασίου και Ιουστίνου. Σταδιακά εγκατέλειψε τον κοσμικό βίο και έφτασε να γίνει Πατριάρχης. Ήταν γνωστός για τη θεοσέβεια, το έλεος και τη συμπόνια του προς τους αναγκεμένους.
Η άνοδός του στον πατριαρχικό θρόνο θεωρήθηκε γεγονός που συντελέστηκε μέσω της Θείας Χάριτος. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια μιας ισχυρής σεισμικής δόνησης, πλήθος κατοίκων της Αντιοχείας έχασαν τη ζωή τους, συμπεριλαμβανομένου του Πατριάρχη Ευφρασίου. Μετά την καταστροφή, ο αυτοκράτορας Ιουστίνος όρισε τον Εφραίμ ως νέο πατριάρχη.
Ο άγιος έδειξε μεγάλο ζήλο για την πίστη, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να μεταστρέψει τους ανθρώπους στον χριστιανισμό. Αντιμετώπισε τις αιρέσεις και ιδιαίτερα τον Μονοφυσιτισμό, που εξαπλωνόταν την εποχή εκείνη στην ευρύτερη περίοχη.
Έχοντας αφιερώσει τη ζωή του στην εκκλησία, διακονώντας και φροντίζοντας το ποίμνιό του, ο Άγιος Εφραίμ παρέδωσε τον εαυτό του στον Θεό, κερδίζοντας την αιώνια Βασιλεία.
