Ο Άγιος Αβραάμ ένιωσε από πολύ νεαρή ηλικία την ανάγκη του να αφοσιωθεί στον Θεό.
Μετέβει κοντά στον Άγιο Σέργιο τον θαυματουργό, όπου μαθήτευσε και έγινε μοναχός. Αφού πήρε το αξίωμα του ιερέα, αφιερώθηκε με ζήλο στους μοναχικούς του αγώνες. Άφησε τη μονή του Αγίου Σεργίου, αποσύρθηκε στην έρημο και ίδρυσε εκεί πολλά μικρότερα μοναστήρια.
Κάποτε, ενώ βρισκόταν κοντά σε ένα βουνό, άκουσε από το βάθος του ορίζοντα μια φωνή να τον καλεί να ανέβει όσο ψηλότερα μπορεί. Είδε τότε την εικόνα της Θεοτόκου να του προσφέρει την αρωγή και στήριξή της. Έφτιαξε εκεί ένα κελλί και παρέμεινε για πολύ καιρό απομονωμένος. Συγκεντρώνοντας γύρω του πλήθος μαθητών, δημιουργήθηκε τελικά μια μονή, όπου όλοι αγωνίζονταν με νηστεία και εγκράτεια.
Γνωρίζοντας τον χρόνο της αναχώρησής του προς τον Κύριο, συγκέντρωσε τους αδελφούς του και τους έδωσε συμβουλές και οδηγίες για να συνεχίσουν έναν ειρηνικό μοναχικό βίο.
Στις 20 Ιουλίου του 1375, παρέδωσε το πνεύμα του, κερδίζοντας τη Βασιλεία των ουρανών. Τα λείψανά του είναι τοποθετημένα στο παρεκκλήσι της εκκλησίας που είναι αφιερωμένη στη μνήμη του.
