Η Αγία Μάρτυρας Αυγούστα έζησε κατά τον 3ο–4ο αιώνα και ήταν σύζυγος του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαξιμιανού, ενός από τους πιο σκληρούς διώκτες του Χριστιανισμού. Το όνομα «Αυγούστα» αναφέρεται στον υψηλό τίτλο της αυτοκράτειρας και είναι αντίστοιχο της ελληνικής λέξης «Βασίλισσα».
Γεννήθηκε σε μια αριστοκρατική οικογένεια ειδωλολατρών, έλαβε σπουδαία μόρφωση, διακρίθηκε για την ομορφιά, τη σύνεση και τις διπλωματικές της ικανότητες. Μετά τον γάμο της με τον Μαξιμιανό κατέλαβε εξέχουσα θέση στην αυτοκρατορική αυλή, καθώς συμμετείχε ενέργα στις κρατικές υποθέσεις και ασκούσε μεγάλη επιρροή στο παλάτι.
Παρά το ειδωλολατρικό και σκληρό περιβάλλον μέσα στο οποίο είχε μεγαλώσει, η Αυγούστα διατήρησε την εσωτερική της αγνότητα. Αναζητούσε πάντοτε την αλήθεια και είχε διαυγή νου. Η πνευματική της πορεία άρχισε όταν παρατηρούσε τη στάση των χριστιανών που διώκονταν και θανατώνονταν με διαταγή του συζύγου της. Η συνάντηση με την Αγία Μεγαλομάρτυρα Αικατερίνη την Αλεξανδρινή, η οποία κρατούνταν στη φυλακή, αποτέλεσε καθοριστική στιγμή της ζωής της. Ξύπνησε μέσα της έντονο το ενδιαφέρον για την πίστη και την οδήγησε σε πνευματική μεταμόρφωση.
Η Αυγούστα επισκεπτόταν κρυφά το κελί της αγίας και συζητούσε μαζί της για τον αληθινό Θεό, το νόημα της ζωής και τις αρετές. Οι συνομιλίες τους τη συγκίνησαν βαθιά, έτσι ώστε σταδιακά άρχισε να εγκαταλείπει τις ειδωλολατρικές πρακτικές, προσανατολιζόμενη ολοένα και περισσότερο στον Χριστιανισμό. Η Αγία Αικατερίνη έγινε η πνευματική της καθοδηγήτρια, εξηγώντας της τα μυστήρια της πίστης και μιλώντας της για τον Χριστό, τους αποστόλους και τον λόγο του Ευαγγελίου.
Γρήγορα η αυτοκράτειρα βαπτίστηκε κρυφά από τον σύζυγό της και άρχισε να ζει ευλαβικά. Αρνήθηκε να συμμετέχει στις ειδωλολατρικές τελετές, έπαψε να προσφέρει θυσίες και άρχισε να βοηθά τους φυλακισμένους Χριστιανούς, προσφέροντάς τους τροφή, ρούχα και παρηγοριά.
Μετά από πολλούς μήνες κρυφής διακονίας, η Αυγούστα αποφάσισε να ομολογήσει δημόσια την πίστη της. Καταδίκασε ανοιχτά την ειδωλολατρία, ενώ κατηγόρησε τον Μαξιμιανό για σκληρότητα και πνευματική τύφλωση. Ο αυτοκράτορας θεώρησε την πράξη αυτή προδοσία και διέταξε αμέσως τη σύλληψή της. Η Αυγούστα φυλακίστηκε, ανακρίθηκε και απειλήθηκε προκειμένου να μετανοήσει για τη στάση της. Ωστόσο, εκείνη αρνήθηκε ακλόνητα. Η σταθερότητά της ενέπνευσε πολλούς ακόμη κρατούμενους. Μεταξύ άλλων, ορισμένοι δεσμοφύλακες άρχισαν επίσης να ενδιαφέρονται για την πίστη και να μεταστρέφονται στον Χριστιανισμό.
Ο Μαξιμιανός, μη θέλοντας να δημιουργήσει ένα δημόσιο σκάνδαλο, διέταξε τη μυστική εκτέλεσή της. Η αγία κοιμήθηκε το 305 μ.Χ., λίγο μετά τον θάνατο της Αγίας Αικατερίνης. Το μαρτύριό της ήταν μια νίκη του πνεύματος έναντι της εξουσίας, της αγάπης έναντι του φόβου. Το σώμα της τάφηκε κρυφά από τους Χριστιανούς, ενώ ο τόπος της ταφής έγινε χώρος προσευχής και προσκύνησης.
Η μνήμη της τιμάται στις 7 Δεκεμβρίου, ως ημέρα πνευματικού θριάμβου και ομολογίας της πίστεως.
