Ηγούμενος
Γεννήθηκε στο Ιρκούτσκ το 1880. Από το 1897, υπηρέτησε στη Μονή Μπελογκόρσκ της Επισκοπής Περμ. Στις 22 Ιουνίου 1905, χειροτονήθηκε διάκονος και σύντομα έγινε ιερομόναχος. Το 1909, διορίστηκε προϊστάμενος και το 1911, έγινε ταμίας, αργότερα υπηρετώντας ως προσωρινός ηγούμενος κατά την απουσία του ηγουμένου. Στις 29 Ιουνίου 1917, ανυψώθηκε στον βαθμό του ηγουμένου. Υπό τη φροντίδα του, ολοκληρώθηκε η κατασκευή του καθεδρικού ναού προς τιμήν της Υψώσεως του Ζωοποιού Σταυρού του Κυρίου. Οι ομιλίες του δημοσιεύονταν τακτικά στην «Επισκοπική Εφημερίδα» της Περμ. Μετά τη μαρτυρία του Αγίου Βαρλάμ, διορίστηκε ηγούμενος της μονής. Το 1919, έφυγε με μέρος της αδελφότητας μαζί με τις υποχωρούσες δυνάμεις του ναυάρχου Α.Β. Κολτσάκ. Μετά την είσοδο του Κόκκινου Στρατού στο Ιρκούτσκ, συνελήφθη και εκτελέστηκε. Στις 2 Ιουλίου 1998, αγιοκατατάχθηκε μεταξύ των τοπικά τιμωμένων αγίων της Επισκοπής Περμ, και η εκκλησιαστική μνήμη καθιερώθηκε στη Σύνοδο των Επισκόπων της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας το 2000.
