Πατριάρχης
Στο τριακοστό πέμπτο έτος της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανού του Μέγα, μετά τον θάνατο του πατριάρχη Αντιοχείας, ο Όσιος Αναστάσιος από το όρος Σινά ανέβηκε στον πατριαρχικό θρόνο.
Την εποχή εκείνη άρχισαν οι αναταραχές στο εσωτερικό της εκκλησίας, με αφορμή τις αιρετικές διδασκαλίες σχετικά με το θείο σώμα του Θεανθρώπου. Όπως υποστηριζόταν η σάρκα του Χριστού δεν υπέφερε κατά την ώρα των Παθών, καθώς δεν ήταν γήινη, όπως η σάρκα των ανθρώπων. Η διδασκαλία αυτή διαδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη και οδήγησε σε μεγάλη σύγχυση. Μάλιστα, επέφερε την καθαίρεση του πατριάρχη Ευτύχιου, ο οποίος της εναντιώθηκε.
Ο Άγιος Αναστάσιος, γνωρίζοντας σε βάθος τις γραφές και όντας σταθερός στην ορθόδοξη πίστη του, κατήγγειλε τους αιρετικούς και έστειλε ποιμαντικές επιστολές προειδοποιώντας για την πλάνη στην οποία είχαν υποπέσει. Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός, παρασυρόμενος αρχικά από τους αιρετικούς, αντιλήφθηκε καθυστερημένα το σφάλμα του και μετάνιωσε για τη σταση που είχε κρατήσει. Όρισε τότε στη διαθήκη του την επιστροφή του πατριάρχη Ευτύχιου και την επανατοποθέτησή του στον θρόνο.
Μετά τον θάνατο του Ιουστινιανού, ο ανιψιός του Ιουστίνος ο Νεότερος καθαίρεσε τον Όσιο Αναστάσιο, προβάλλοντας άδικες κατηγορίες εναντίον του. Ο άγιος κατηγορήθηκε για αμέλεια σχετικά με την εκκλησιαστική περιουσία, καθώς και για προσβολή και δυσφήμιση του αυτοκράτορα. Ο Ιουστίνος, εχθρεύονταν τον Άγιο Αναστάσιο από τη στιγμή που ο τελευταίος αρνήθηκε να υποστηρίξει την ανύψωσή του στον αυτοκρατορικό θρόνο. Αναζητούσε από τότε διαρκώς μια αφορμή για να τον καθαιρέσει.
Μετά την καθαίρεση του Αγίου Αναστάσιου, στον πατριαρχικό θρόνο της Αντιοχείας διορίστηκε ο Γρηγόριος. Ο Άγιος Αναστάσιος, έχοντας ζήσει είκοσι τρία χρόνια στην εξορία, επανήλθε στον θρόνο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Μωυσή. Την εποχή εκείνη, πάπας στην Ρώμη ήταν ο Άγιος Γρηγόριος ο Μέγας, ο οποίος και διατηρούσε έναν σπουδαίο πνευματικό δεσμό με τον Αναστάσιο.
Ο όσιος έζησε άλλα έξι χρόνια από τη στιγμή της επιστροφής του και έπειτα παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο, κατά τον δέκατο τέταρτο χρόνο της βασιλείας του αυτοκράτορα Μωυσή. Στον θρόνο τον διαδέχτηκε ένα άλλος Αναστάσιος, που σκοτώθηκε από τους Ιουδαίους κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Φωκά και ο οποίος τιμάται ως μάρτυρας.
Σήμερα υπάρχουν δύο Άγιοι Αναστάσιοι με το προσωνύμιο "Σιναΐτες". Ο πρώτος ήταν ο πατριάρχης Αντιοχείας και ο δεύτερος ήταν ο ηγούμενος της μονής του όρους Σινά, ο οποίος πέθανε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ηρακλείου.
