Ο Άγιος Μάρτυρας Αναστάσιος ο Σαλωνίτης έζησε τον 3ο αιώνα στην πόλη Ακυληία της Βόρειας Ιταλίας και εργαζόταν ως γναφέας. Όταν ανδρώθηκε, εγκαταστάθηκε στη Σαλόνα (σημερινό Σόλιν της Κροατίας). Κατά τους διωγμούς των χριστιανών επί αυτοκράτορος Διοκλητιανού, ο Αναστάσιος δεν θέλησε να κρύψει την πίστη του και ζωγράφισε έναν σταυρό στην είσοδο του σπιτιού του. Για τη ιεραποστολική του δράση στην πόλη συνελήφθη και οδηγήθηκε ενώπιον του δικαστή. Ο μάρτυρας ομολόγησε με παρρησία τον Χριστό ως αληθινό Θεό και Δημιουργό κάθε κτίσεως, γι’ αυτό και καταδικάστηκε σε θάνατο με αποκεφαλισμό.
Το σώμα του αγίου ρίχθηκε στη θάλασσα, αλλά μία ευσεβής γυναίκα, η Ασκλεπία, υποσχέθηκε αμοιβή για την ανεύρεση των ιερών λειψάνων. Τα λείψανα βρέθηκαν από ναυτικούς από την Αφρική, οι οποίοι πήραν μαζί τους ένα μέρος, ενώ η Ασκλεπία έθαψε το άλλο μέρος στη βίλα της. Τα άλειψε με αρώματα, τα έντυσε με νεκρικά ενδύματα και τα τοποθέτησε στον οικιακό της ναό.
Τα ιερά λείψανα του αγίου μάρτυρος δοξάστηκαν με πολλά θαύματα. Μετά τις βαρβαρικές επιδρομές και την καταστροφή της πόλης τον 7ο αιώνα, μεταφέρθηκαν στη Ρώμη.
