Η Οσιομάρτυς Αλεξάνδρα (Ντιατσκόβα Αλεξάνδρα Ιβάνοβνα) γεννήθηκε το 1893 στο χωριό Τσερνογκολόβκα, της Ιβάνοβσκια βόλοστ, του Μπογκορόντσκι ουγιέζντ, της Κυβερνείας Μόσχας, σε αγροτική οικογένεια. Το 1914 εισήλθε ως δόκιμη στη Μονή Αγίας Τριάδος–Αλεξάνδρας, στην περιφέρεια Κλιν της Κυβερνείας Μόσχας, κοντά στο χωριό Ακάτοβο. Μετά το κλείσιμο της μονής το 1927, η Αλεξάνδρα εγκαταστάθηκε σε ένα από τα χωριά κοντά στα μοναστηριακά τείχη. Από το 1930 η επιτήρηση των μοναζουσών που ζούσαν κοντά σε κλεισμένες μονές εντάθηκε, οι διώξεις εναντίον τους σκληρύνθηκαν, και η Αλεξάνδρα επέστρεψε στο πατρικό της.
Με τις ενέργειες της δοκίμου Αλεξάνδρας διορίστηκε ιερέας στην ενοριακή τους εκκλησία και εκείνη ανέλαβε να φροντίσει την εγκατάστασή του στο νέο του τόπο.
Το 1931 η Αλεξάνδρα, μαζί με άλλους μοναχούς και μοναχές, συνελήφθη και φυλακίστηκε στην πόλη Νογκίνσκ. Την κατηγόρησαν για προπαγάνδα κατά της κολεκτιβοποίησης, την καταδίκασαν σε πέντε χρόνια σε σωφρονιστικό στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας και την έστειλαν στα έργα κατασκευής του Καναλιού Λευκής Θάλασσας–Βαλτικής. Αφού αποφυλακίστηκε το 1934, εγκαταστάθηκε στο πατρικό της χωριό, αλλά μετά την κοίμηση της μητέρας της έφυγε για την περιοχή Βολοκολάμσκ. Εκεί ήταν μικρότερος ο κίνδυνος να συλληφθεί ως πρώην κρατούμενη στρατοπέδου που είχε εγκατασταθεί κοντά στη Μόσχα. Η δόκιμη Αλεξάνδρα άρχισε να μένει σε γνωστούς σε διάφορα χωριά, κάνοντας μεροκάματα. Το 1937 βρήκε εργασία ως φύλακας και καθαρίστρια στον ναό της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο χωριό Σεστάκοβο της περιοχής Βολοκολάμσκ.
Τον Φεβρουάριο του 1938 συνελήφθη για δεύτερη φορά και φυλακίστηκε στο Βολοκολάμσκ. Με βάση καταθέσεις ψευδομαρτύρων την κατηγόρησαν για δυσαρέσκεια προς τη σοβιετική εξουσία και για αντεπαναστατικές και αντισοβιετικές δηλώσεις. Όμως στην ανάκριση αρνήθηκε σταθερά την ενοχή της, λέγοντας ότι απλώς προέτρεπε τους κολχόζνικους να πηγαίνουν στην εκκλησία και να προσεύχονται στον Θεό. Η «τρόικα» της ΝΚVD για την Περιφέρεια Μόσχας καταδίκασε τη δόκιμη Αλεξάνδρα Ντιατσκόβα σε θάνατο διά τυφεκισμού. Εκτελέστηκε στις 14 Μαρτίου 1938 και ετάφη σε άγνωστο κοινό τάφο στο πολυγωνικό πεδίο Μπούτοβο, κοντά στη Μόσχα.
Κατατάχθηκε στο χορό των αγίων Νεομαρτύρων και Ομολογητών της Ρωσίας στις 18 Αυγούστου 2004, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.
