Ἠσαΐας
58:1 Αναβόησον δυνατά, μη φεισθής· ύψωσον την φωνήν σου ως σάλπιγγα και ανάγγειλον προς τον λαόν μου τας ανομίας αυτών και προς τον οίκον Ιακώβ τας αμαρτίας αυτών.
58:2 Με ζητούσιν όμως καθ' ημέραν και επιθυμούσι να μανθάνωσι τας οδούς μου, ως έθνος το οποίον έκαμε δικαιοσύνην και δεν εγκατέλιπε την κρίσιν του Θεού αυτού· ζητούσι παρ' εμού κρίσεις δικαιοσύνης· επιθυμούσι να πλησιάζωσιν εις τον Θεόν.
58:3 Διά τι ενηστεύσαμεν, λέγουσι, και δεν είδες; εταλαιπωρήσαμεν την ψυχήν ημών και δεν εγνώρισας; Ιδού, εν τη ημέρα της νηστείας σας ευρίσκετε ηδονήν και καταθλίβετε πάντας τους μισθωτούς σας.
58:4 Ιδού, νηστεύετε διά δίκας και έριδας και γρονθίζετε ασεβώς· μη νηστεύετε, καθώς την σήμερον, διά να ακουσθή άνωθεν η φωνή σας.
58:5 Τοιαύτη είναι η νηστεία, την οποίαν εγώ εξέλεξα; να ταλαιπωρή ο άνθρωπος την ψυχήν αυτού μίαν ημέραν; να κλίνη την κεφαλήν αυτού ως σπάρτον και να υποστρόνη σάκκον και στάκτην εις εαυτόν; νηστείαν θέλεις ονομάσει τούτο και ημέραν δεκτήν εις τον Κύριον;
58:6 Η νηστεία την οποίαν εγώ εξέλεξα, δεν είναι αύτη; το να λύης τους δεσμούς της κακίας, το να διαλύης τα βαρέα φορτία και το να αφίνης ελευθέρους τους καταδεδυναστευμένους και το να συντρίβης πάντα ζυγόν;
58:7 Δεν είναι το να διαμοιράζης τον άρτον σου εις τον πεινώντα και να εισάγης εις την οικίαν σου τους αστέγους πτωχούς; όταν βλέπης τον γυμνόν, να ενδύης αυτόν, και να μη κρύπτης σεαυτόν από της σαρκός σου;
58:8 Τότε το φως σου θέλει εκλάμψει ως η αυγή και η υγιεία σου ταχέως θέλει βλαστήσει· και η δικαιοσύνη σου θέλει προπορεύεσθαι έμπροσθέν σου· η δόξα του Κυρίου θέλει είσθαι η οπισθοφυλακή σου.
58:9 Τότε θέλεις κράζει και ο Κύριος θέλει αποκρίνεσθαι· θέλεις φωνάζει και εκείνος θέλει λέγει, Ιδού, εγώ. Εάν εκβάλης εκ μέσου σου τον ζυγόν, την ανάτασιν του δακτύλου και τους ματαίους λόγους·
58:10 και ανοίγης την ψυχήν σου προς τον πεινώντα και ευχαριστής την τεθλιμμένην ψυχήν· τότε το φως σου θέλει ανατέλλει εν τω σκότει και το σκότος σου θέλει είσθαι ως μεσημβρία.
58:11 Και ο Κύριος θέλει σε οδηγεί πάντοτε και χορταίνει την ψυχήν σου εν ανομβρίαις και παχύνει τα οστά σου· και θέλεις είσθαι ως κήπος ποτιζόμενος και ως πηγή ύδατος, της οποίας τα ύδατα δεν εκλείπουσι.
Γένεσις
43:26 εἰςἔρχομαι δέ ιωσηφ εἰς ὁ οἰκία καί προςφέρω αὐτός ὁ δῶρον ὅς ἔχω ἐν ὁ χείρ αὐτός εἰς ὁ οἶκος καί προςκυνέω αὐτός ἐπί πρόσωπον ἐπί ὁ γῆ
43:27 ἐρωτάω δέ αὐτός πῶς ἔχω καί εἶπον αὐτός εἰ ὑγιαίνω ὁ πατήρ σύ ὁ πρεσβύτερος ὅς εἶπον ἔτι ζάω
43:28 ὁ δέ εἶπον ὑγιαίνω ὁ παῖς σύ ὁ πατήρ ἐγώ ἔτι ζάω καί εἶπον εὐλογητός ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὁ θεός καί κύπτω προςκυνέω αὐτός
43:29 ἀναβλέπω δέ ὁ ὀφθαλμός ιωσηφ ὁράω βενιαμίν ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ ὁμομήτριος καί εἶπον οὗτος ὁ ἀδελφός σύ ὁ νέος ὅς εἶπον πρός ἐγώ ἄγω καί εἶπον ὁ θεός ἐλεέω σύ τέκνον
43:30 ταράσσω δέ ιωσηφ συνστρέφω γάρ ὁ ἔντερον αὐτός ἐπί ὁ ἀδελφός αὐτός καί ζητέω κλαίω εἰςἔρχομαι δέ εἰς ὁ ταμιεῖον κλαίω ἐκεῖ
43:31 καί νίπτω ὁ πρόσωπον ἐκἔρχομαι ἐνκρατεύομαι καί εἶπον παρατίθημι ἄρτος
45:1 καί οὐ δύναμαι ιωσηφ ἀναἔχω πᾶς ὁ παραἵστημι αὐτός ἀλλά εἶπον ἐκ ἀποστέλλω πᾶς ἀπό ἐγώ καί οὐ παραἵστημι οὐδείς ἔτι ὁ ιωσηφ ἡνίκα ἀναγνωρίζω ὁ ἀδελφός αὐτός
45:2 καί ἀποἵημι φωνή μετά κλαυθμός ἀκούω δέ πᾶς ὁ αἰγύπτιος καί ἀκουστός γίγνομαι εἰς ὁ οἶκος φαραώ
45:3 εἶπον δέ ιωσηφ πρός ὁ ἀδελφός αὐτός ἐγώ εἰμί ιωσηφ ἔτι ὁ πατήρ ἐγώ ζάω καί οὐ δύναμαι ὁ ἀδελφός ἀποκρίνω αὐτός ταράσσω γάρ
45:4 εἶπον δέ ιωσηφ πρός ὁ ἀδελφός αὐτός ἐγγίζω πρός ἐγώ καί ἐγγίζω καί εἶπον ἐγώ εἰμί ιωσηφ ὁ ἀδελφός σύ ὅς ἀποδίδωμι εἰς αἴγυπτος
45:5 νῦν οὖν μή λυπέω μηδέ σκληρός σύ φαίνω ὅτι ἀποδίδωμι ἐγώ ὧδε εἰς γάρ ζωή ἀποστέλλω ἐγώ ὁ θεός ἔμπροσθεν σύ
45:6 οὗτος γάρ δεύτερος ἔτος λιμός ἐπί ὁ γῆ καί ἔτι λοιπός πέντε ἔτος ἐν ὅς οὐ εἰμί ἀροτρίασις οὐδέ ἄμητος
45:7 ἀποστέλλω γάρ ἐγώ ὁ θεός ἔμπροσθεν σύ ὑπολείπω σύ καταλείμμα ἐπί ὁ γῆ καί ἐκτρέφω σύ κατάλειψις μέγας
45:8 νῦν οὖν οὐ σύ ἐγώ ἀποστέλλω ὧδε ἀλλά ἤ ὁ θεός καί ποιέω ἐγώ ὡς πατήρ φαραώ καί κύριος πᾶς ὁ οἶκος αὐτός καί ἄρχων πᾶς γῆ αἴγυπτος
45:9 σπεύδω οὖν ἀναβαίνω πρός ὁ πατήρ ἐγώ καί εἶπον αὐτός ὅδε λέγω ὁ υἱός σύ ιωσηφ ποιέω ἐγώ ὁ θεός κύριος πᾶς γῆ αἴγυπτος καταβαίνω οὖν πρός ἐγώ καί μή μένω
45:10 καί καταοἰκέω ἐν γῆ γεσεμ ἀραβία καί εἰμί ἐγγύς ἐγώ σύ καί ὁ υἱός σύ καί ὁ υἱός ὁ υἱός σύ ὁ πρόβατον σύ καί ὁ βοῦς σύ καί ὅσος σύ εἰμί
45:11 καί ἐκτρέφω σύ ἐκεῖ ἔτι γάρ πέντε ἔτος λιμός ἵνα μή ἐκτρίβω σύ καί ὁ υἱός σύ καί πᾶς ὁ ὑποἄρχω σύ
45:12 ἰδού ὁ ὀφθαλμός σύ βλέπω καί ὁ ὀφθαλμός βενιαμίν ὁ ἀδελφός ἐγώ ὅτι ὁ στόμα ἐγώ ὁ λαλέω πρός σύ
45:13 ἀποἀγγέλλω οὖν ὁ πατήρ ἐγώ πᾶς ὁ δόξα ἐγώ ὁ ἐν αἴγυπτος καί ὅσος ὁράω καί ταχύνω καταἄγω ὁ πατήρ ἐγώ ὧδε
45:14 καί ἐπιπίπτω ἐπί ὁ τράχηλος βενιαμίν ὁ ἀδελφός αὐτός κλαίω ἐπί αὐτός καί βενιαμίν κλαίω ἐπί ὁ τράχηλος αὐτός
45:15 καί καταφιλέω πᾶς ὁ ἀδελφός αὐτός κλαίω ἐπί αὐτός καί μετά οὗτος λαλέω ὁ ἀδελφός αὐτός πρός αὐτός
45:16 καί διαβοάω ὁ φωνή εἰς ὁ οἶκος φαραώ λέγω ἥκω ὁ ἀδελφός ιωσηφ χαίρω δέ φαραώ καί ὁ θεραπεία αὐτός
Παροιμίαι
21:23 Όστις φυλάττει το στόμα αυτού και την γλώσσαν αυτού, φυλάττει την ψυχήν αυτού από στενοχωριών.
21:24 Υπερήφανος και αλαζών χλευαστής καλείται, όστις πράττει μετά θυμού αλαζονείας.
21:25 Αι επιθυμίαι του οκνηρού θανατόνουσιν αυτόν· διότι αι χείρες αυτού δεν θέλουσι να εργάζωνται·
21:26 επιθυμεί όλην την ημέραν επιθυμίας· ο δε δίκαιος δίδει και δεν φείδεται.
21:27 Η θυσία των ασεβών είναι βδέλυγμα· πολλώ μάλλον όταν προσφέρωσιν αυτήν μετά πονηρίας.
21:28 Ο ψευδής μάρτυς θέλει απολεσθή· ο δε άνθρωπος όστις υπακούει θέλει λαλεί πάντοτε.
21:29 Ο ασεβής άνθρωπος σκληρύνει το πρόσωπον αυτού· αλλ' ο ευθύς κατευθύνει τας οδούς αυτού.
21:30 Δεν είναι σοφία ούτε σύνεσις ούτε βουλή εναντίον του Κυρίου.
21:31 Ο ίππος ετοιμάζεται διά την ημέραν της μάχης· η σωτηρία όμως είναι παρά Κυρίου.
22:1 Προτιμότερον όνομα καλόν παρά πλούτη μεγάλα, χάρις αγαθή παρά αργύριον και χρυσίον.
22:2 Πλούσιος και πτωχός συναπαντώνται· ο Κύριος είναι ο Ποιητής αμφοτέρων τούτων.
22:3 Ο φρόνιμος προβλέπει το κακόν και κρύπτεται· οι άφρονες όμως προχωρούσι και τιμωρούνται.
22:4 Η αμοιβή της ταπεινώσεως και του φόβου του Κυρίου είναι πλούτος και δόξα και ζωή.
