Ἠσαΐας
28:14 Διά τούτο ακούσατε τον λόγον του Κυρίου, άνθρωποι χλευασταί, οι οδηγούντες τούτον τον λαόν τον εν Ιερουσαλήμ.
28:15 Επειδή είπετε, Ημείς εκάμομεν συνθήκην μετά του θανάτου και συνεφωνήσαμεν μετά του άδου· όταν η μάστιξ πλημμυρούσα διαβαίνη, δεν θέλει ελθεί εις ημάς· διότι εκάμομεν καταφύγιον ημών το ψεύδος και υπό την ψευδοσύνην θέλομεν κρυφθή·
28:16 διά τούτο ούτω λέγει Κύριος ο Θεός· Ιδού, θέτω εν τη Σιών θεμέλιον, λίθον, λίθον εκλεκτόν, έντιμον ακρογωνιαίον, θεμέλιον ασφαλές· ο πιστεύων επ' αυτόν δεν θέλει καταισχυνθή.
28:17 Και θέλω βάλει την κρίσιν εις τον κανόνα και την δικαιοσύνην εις την στάθμην· και η χάλαζα θέλει εξαφανίσει το καταφύγιον του ψεύδους, και τα ύδατα θέλουσι πλημμυρίσει τον κρυψώνα.
28:18 Και η μετά του θανάτου συνθήκη σας θέλει ακυρωθή, και μετά του άδου συμφωνία σας δεν θέλει σταθή· όταν η πλημμυρούσα μάστιξ διαβαίνη, τότε θέλετε καταπατηθή υπ' αυτής.
28:19 Ευθύς όταν διαβή, θέλει σας πιάσει· διότι καθ' εκάστην πρωΐαν θέλει διαβαίνει ημέραν και νύκτα· και μόνον το να ακούση τις την βοήν, θέλει είσθαι φρίκη.
28:20 Διότι η κλίνη είναι μικροτέρα παρά ώστε να δύναταί τις να εξαπλωθή· και το σκέπασμα στενώτερον παρά ώστε να δύναται να περιτυλιχθή.
28:21 Διότι ο Κύριος θέλει σηκωθή ως εν τω όρει Φερασείμ, θέλει θυμωθή ως εν τη κοιλάδι του Γαβαών, διά να ενεργήση το έργον αυτού, το παράδοξον έργον αυτού, και να εκτελέση την πράξιν αυτού, την εξαίσιον πράξιν αυτού.
28:22 Τώρα λοιπόν μη ήσθε χλευασταί, διά να μη γείνωσι δυνατώτερα τα δεσμά σας· διότι εγώ ήκουσα παρά Κυρίου του Θεού των δυνάμεων συντέλειαν και απόφασιν επί πάσαν την γην.
Γένεσις
10:32 οὗτος ὁ φυλή υἱός νωε κατά γένεσις αὐτός κατά ὁ ἔθνος αὐτός ἀπό οὗτος διασπείρω νήσος ὁ ἔθνος ἐπί ὁ γῆ μετά ὁ κατακλυσμός
11:1 καί εἰμί πᾶς ὁ γῆ χεῖλος εἷς καί φωνή εἷς πᾶς
11:2 καί γίγνομαι ἐν ὁ κινέω αὐτός ἀπό ἀνατολή εὑρίσκω πεδίον ἐν γῆ σεννααρ καί καταοἰκέω ἐκεῖ
11:3 καί εἶπον ἄνθρωπος ὁ πλησίον δεῦτε πλινθεύω πλίνθος καί ὀπτάω αὐτός πῦρ καί γίγνομαι αὐτός ὁ πλίνθος εἰς λίθος καί ἄσφαλτος εἰμί αὐτός ὁ πηλός
11:4 καί εἶπον δεῦτε οἰκοδομέω ἑαυτοῦ πόλις καί πύργος ὅς ὁ κεφαλή εἰμί ἕως ὁ οὐρανός καί ποιέω ἑαυτοῦ ὄνομα πρό ὁ διασπείρω ἐπί πρόσωπον πᾶς ὁ γῆ
11:5 καί καταβαίνω κύριος ὁράω ὁ πόλις καί ὁ πύργος ὅς οἰκοδομέω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος
11:6 καί εἶπον κύριος ἰδού γένος εἷς καί χεῖλος εἷς πᾶς καί οὗτος ἄρχω ποιέω καί νῦν οὐ ἐκλείπω ἐκ αὐτός πᾶς ὅσος ἄν ἐπιτίθημι ποιέω
11:7 δεῦτε καί καταβαίνω συνχέω ἐκεῖ αὐτός ὁ γλῶσσα ἵνα μή ἀκούω ἕκαστος ὁ φωνή ὁ πλησίον
11:8 καί διασπείρω αὐτός κύριος ἐκεῖθεν ἐπί πρόσωπον πᾶς ὁ γῆ καί παύω οἰκοδομέω ὁ πόλις καί ὁ πύργος
11:9 διά οὗτος καλέω ὁ ὄνομα αὐτός σύγχυσις ὅτι ἐκεῖ συνχέω κύριος ὁ χεῖλος πᾶς ὁ γῆ καί ἐκεῖθεν διασπείρω αὐτός κύριος ὁ θεός ἐπί πρόσωπον πᾶς ὁ γῆ
Παροιμίαι
13:20 Ο περιπατών μετά σοφών θέλει είσθαι σοφός· ο δε σύντροφος των αφρόνων θέλει απολεσθή.
13:21 Κακόν παρακολουθεί τους αμαρτωλούς· εις δε τους δικαίους θέλει ανταποδοθή καλόν.
13:22 Ο αγαθός αφίνει κληρονομίαν εις υιούς υιών· ο πλούτος δε του αμαρτωλού θησαυρίζεται διά τον δίκαιον.
13:23 Πολλήν τροφήν δίδει ο αγρός των πτωχών· τινές δε δι' έλλειψιν κρίσεως αφανίζονται.
13:24 Ο φειδόμενος της ράβδου αυτού μισεί τον υιόν αυτού· αλλ' ο αγαπών αυτόν παιδεύει αυτόν εν καιρώ.
13:25 Ο δίκαιος τρώγει μέχρι χορτασμού της ψυχής αυτού· η δε κοιλία των ασεβών θέλει στερείσθαι.
14:1 Αι σοφαί γυναίκες οικοδομούσι τον οίκον αυτών· η δε άφρων κατασκάπτει αυτόν διά των χειρών αυτής.
14:2 Ο περιπατών εν τη ευθύτητι αυτού φοβείται τον Κύριον· ο δε σκολιός τας οδούς αυτού καταφρονεί αυτόν.
14:3 Εν στόματι άφρονος είναι η ράβδος της υπερηφανίας· τα δε χείλη των σοφών θέλουσι φυλάττει αυτούς.
14:4 Όπου δεν είναι βόες, η αποθήκη είναι κενή· η δε αφθονία των γεννημάτων είναι εκ της δυνάμεως του βοός.
14:5 Ο αληθής μάρτυς δεν θέλει ψεύδεσθαι· ο δε ψευδής μάρτυς εκχέει ψεύδη.
14:6 Ο χλευαστής ζητεί σοφίαν και δεν ευρίσκει· εις δε τον συνετόν είναι εύκολος η μάθησις.
