Ἠσαΐας
11:10 Και εν εκείνη τη ημέρα προς την ρίζαν του Ιεσσαί, ήτις θέλει ίστασθαι σημαία των λαών, προς αυτόν θέλουσι προστρέξει τα έθνη, και η ανάπαυσις αυτού θέλει είσθαι δόξα.
11:11 Και εν εκείνη τη ημέρα ο Κύριος θέλει βάλει την χείρα αυτού πάλιν δευτέραν φοράν διά να αναλάβη το υπόλοιπον του λαού αυτού, το οποίον θέλει μείνει, από της Ασσυρίας και από της Αιγύπτου και από του Παθρώς και από της Αιθιοπίας και από του Ελάμ και από του Σενναάρ και από του Αιμάθ και από των νήσων της θαλάσσης.
11:12 Και θέλει υψώσει σημαίαν εις τα έθνη, και θέλει συνάξει τους απερριμμένους του Ισραήλ και συναθροίσει τους διεσκορπισμένους του Ιούδα από των τεσσάρων γωνιών της γης.
11:13 Και ο φθόνος του Εφραΐμ θέλει αφαιρεθή, και οι εχθρευόμενοι του Ιούδα θέλουσιν αποκοπή· ο Εφραΐμ δεν θέλει φθονεί τον Ιούδαν και ο Ιούδας δεν θέλει θλίβει τον Εφραΐμ.
11:14 Αλλά θέλουσιν ορμήσει επί τα όρια των Φιλισταίων προς την δύσιν· θέλουσι λεηλατήσει και τους υιούς της ανατολής πάντας ομού· θέλουσι βάλει την χείρα αυτών επί τον Εδώμ και Μωάβ· και οι υιοί Αμμών θέλουσιν υποταχθή εις αυτούς.
11:15 Και ο Κύριος θέλει καταξηράνει την γλώσσαν της Αιγυπτιακής θαλάσσης· και διά του βιαίου αυτού ανέμου θέλει σείσει την χείρα αυτού επί τον ποταμόν, και θέλει πατάξει αυτόν εις επτά ρεύματα, και θέλει κάμει να διαβαίνωσι με υποδήματα.
11:16 Και θέλει είσθαι οδός πλατεία εις το υπόλοιπον του λαού αυτού, το οποίον θέλει μείνει, από της Ασσυρίας· ως ήτο εις τον Ισραήλ, καθ' ην ημέραν ανέβη εκ γης Αιγύπτου.
12:1 Και εν εκείνη τη ημέρα θέλεις ειπεί, Κύριε, θέλω σε δοξολογήσει· διότι αν και ωργίσθης εναντίον μου, εστράφη ο θυμός σου και με παρηγόρησας.
12:2 Ιδού, ο Θεός είναι η σωτηρία μου· θέλω θαρρεί και δεν θέλω φοβείσθαι· διότι Κύριος ο Θεός είναι η δύναμίς μου και το άσμα· και εστάθη η σωτηρία μου.
Γένεσις
7:11 ἐν ὁ ἑξακοσιοστός ἔτος ἐν ὁ ζωή ὁ νωε ὁ δεύτερος μήν ἕβδομος καί εἰκάς ὁ μήν ὁ ἡμέρα οὗτος ῥήγνυμι πᾶς ὁ πηγή ὁ ἄβυσσος καί ὁ καταρράκτης ὁ οὐρανός ἀναοἴγω
7:12 καί γίγνομαι ὁ ὑετός ἐπί ὁ γῆ τεσσαράκοντα ἡμέρα καί τεσσαράκοντα νύξ
7:13 ἐν ὁ ἡμέρα οὗτος εἰςἔρχομαι νωε σημ χαμ ιαφεθ υἱός νωε καί ὁ γυνή νωε καί ὁ τρεῖς γυνή ὁ υἱός αὐτός μετά αὐτός εἰς ὁ κιβωτός
7:14 καί πᾶς ὁ θηρίον κατά γένος καί πᾶς ὁ κτῆνος κατά γένος καί πᾶς ἑρπετόν κινέω ἐπί ὁ γῆ κατά γένος καί πᾶς πετεινόν κατά γένος
7:15 εἰςἔρχομαι πρός νωε εἰς ὁ κιβωτός δύο δύο ἀπό πᾶς σάρξ ἐν ὅς εἰμί πνεῦμα ζωή
7:16 καί ὁ εἰςπορεύομαι ἄρσην καί θῆλυς ἀπό πᾶς σάρξ εἰςἔρχομαι καθά ἐντέλλομαι ὁ θεός ὁ νωε καί κλείω κύριος ὁ θεός ἔξωθεν αὐτός ὁ κιβωτός
7:17 καί γίγνομαι ὁ κατακλυσμός τεσσαράκοντα ἡμέρα καί τεσσαράκοντα νύξ ἐπί ὁ γῆ καί πληθύνω ὁ ὕδωρ καί ἐπιαἴρω ὁ κιβωτός καί ὑψόω ἀπό ὁ γῆ
7:18 καί ἐπικρατέω ὁ ὕδωρ καί πληθύνω σφόδρα ἐπί ὁ γῆ καί ἐπιφέρω ὁ κιβωτός ἐπάνω ὁ ὕδωρ
7:19 ὁ δέ ὕδωρ ἐπικρατέω σφόδρα σφοδρῶς ἐπί ὁ γῆ καί ἐπικαλύπτω πᾶς ὁ ὄρος ὁ ὑψηλός ὅς εἰμί ὑποκάτω ὁ οὐρανός
7:20 δέκα πέντε πῆχυς ἐπάνω ὑψόω ὁ ὕδωρ καί ἐπικαλύπτω πᾶς ὁ ὄρος ὁ ὑψηλός
7:21 καί ἀποθνήσκω πᾶς σάρξ κινέω ἐπί ὁ γῆ ὁ πετεινόν καί ὁ κτῆνος καί ὁ θηρίον καί πᾶς ἑρπετόν κινέω ἐπί ὁ γῆ καί πᾶς ἄνθρωπος
7:22 καί πᾶς ὅσος ἔχω πνοή ζωή καί πᾶς ὅς εἰμί ἐπί ὁ ξηρός ἀποθνήσκω
7:23 καί ἐκἀλείφω πᾶς ὁ ἀνάστημα ὅς εἰμί ἐπί πρόσωπον πᾶς ὁ γῆ ἀπό ἄνθρωπος ἕως κτῆνος καί ἑρπετόν καί ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός καί ἐκἀλείφω ἀπό ὁ γῆ καί καταλείπω μόνος νωε καί ὁ μετά αὐτός ἐν ὁ κιβωτός
7:24 καί ὑψόω ὁ ὕδωρ ἐπί ὁ γῆ ἡμέρα ἑκατόν πεντήκοντα
8:1 καί μιμνήσκω ὁ θεός ὁ νωε καί πᾶς ὁ θηρίον καί πᾶς ὁ κτῆνος καί πᾶς ὁ πετεινόν καί πᾶς ὁ ἑρπετόν ὅσος εἰμί μετά αὐτός ἐν ὁ κιβωτός καί ἐπιἄγω ὁ θεός πνεῦμα ἐπί ὁ γῆ καί κοπάζω ὁ ὕδωρ
8:2 καί ἐπικαλύπτω ὁ πηγή ὁ ἄβυσσος καί ὁ καταρράκτης ὁ οὐρανός καί συνἔχω ὁ ὑετός ἀπό ὁ οὐρανός
8:3 καί ἐνδίδωμι ὁ ὕδωρ πορεύομαι ἀπό ὁ γῆ ἐνδίδωμι καί ἐλαττονέω ὁ ὕδωρ μετά πεντήκοντα καί ἑκατόν ἡμέρα
Παροιμίαι
10:1 Παροιμίαι Σολομώντος. Υιός σοφός ευφραίνει πατέρα· υιός δε άφρων είναι λύπη της μητρός αυτού.
10:2 Οι θησαυροί της ανομίας δεν ωφελούσιν· η δε δικαιοσύνη ελευθερόνει εκ θανάτου.
10:3 Ο Κύριος δεν θέλει λιμοκτονήσει ψυχήν δικαίου· ανατρέπει δε την περιουσίαν των ασεβών.
10:4 Η οκνηρά χειρ πτωχείαν φέρει· πλουτίζει δε η χειρ του επιμελούς.
10:5 Ο συνάγων εν τω θέρει είναι υιός συνέσεως· ο δε κοιμώμενος εν τω θερισμώ υιός αισχύνης.
10:6 Ευλογία επί την κεφαλήν του δικαίου· το στόμα δε των ασεβών αδικία καλύπτει.
10:7 Η μνήμη του δικαίου είναι μετ' ευλογίας· το δε όνομα των ασεβών σήπεται.
10:8 Ο σοφός την καρδίαν θέλει δέχεσθαι εντολάς· ο δε μωρός τα χείλη θέλει υποσκελισθή.
10:9 Ο περιπατών εν ακεραιότητι περιπατεί ασφαλώς· ο δε διαστρέφων τας οδούς αυτού θέλει γνωρισθή.
10:10 Όστις νεύει διά του οφθαλμού, προξενεί οδύνην· ο δε μωρός τα χείλη θέλει υποσκελισθή.
10:11 Το στόμα του δικαίου είναι πηγή ζωής· το στόμα δε των ασεβών αδικία καλύπτει.
10:12 Το μίσος διεγείρει έριδας· αλλ' η αγάπη καλύπτει πάντα τα σφάλματα.
10:13 Εις τα χείλη του συνετού ευρίσκεται η σοφία· η δε ράβδος είναι διά την ράχιν του ενδεούς φρενών.
10:14 Οι σοφοί αποταμιεύουσι γνώσιν· το στόμα δε του προπετούς είναι πλησίον απωλείας.
10:15 Τα αγαθά του πλουσίου είναι η οχυρά αυτού πόλις· καταστροφή δε των πενήτων πτωχεία αυτών.
10:16 Τα έργα του δικαίου είναι εις ζωήν· το προϊόν του ασεβούς εις αμαρτίαν.
10:17 Ο φυλάττων την παιδείαν ευρίσκεται εν οδώ ζωής· ο δε εγκαταλείπων τον έλεγχον αποπλανάται.
10:18 Όστις καλύπτει μίσος υπό χείλη ψευδή, και όστις προφέρει συκοφαντίαν, είναι άφρων.
10:19 Εν τη πολυλογία δεν λείπει αμαρτία· αλλ' όστις κρατεί τα χείλη αυτού, είναι συνετός.
10:20 Η γλώσσα του δικαίου αργύριον εκλεκτόν· η καρδία των ασεβών πράγμα μηδαμινόν.
10:21 Τα χείλη του δικαίου βόσκουσι πολλούς· οι δε άφρονες αποθνήσκουσι δι' έλλειψιν φρενών.
10:22 Η ευλογία του Κυρίου πλουτίζει, και λύπη δεν θέλει προστεθή εις αυτήν.
