Οι άγιοι μάρτυρες Σούχιος και 16 σύντροφοί του ήταν ευγενείς άρχοντες στην αυλή του Αλβανικού κυβερνήτη. Πίστεψαν στον Σωτήρα, ακολουθώντας τον ιερέα Χρύσο, και βαπτίστηκαν στα νερά του Ευφράτη, όπου ανήγειραν τον τιμημένο σταυρό, που ονομάζεται "Σταυρός της Ευαγγελίσεως." Μετά τον μαρτυρικό θάνατο του Χρύσου, ο Σούχιος έγινε πνευματικός ηγέτης της αδελφότητας και ζούσαν αυστηρή ασκητική ζωή.
Ο νέος κυβερνήτης της ειδωλολατρικής Αλβανίας, Δατιανός, μαθαίνοντας για τον χριστιανισμό τους, προσπάθησε να τους πείσει να επιστρέψουν στην πρώην πίστη τους, αλλά αυτοί απέρριψαν όλες τις παρακλήσεις. Με την εντολή του Βαρνάβα, ο άγιος Σούχιος και οι σύντροφοί του υπέστησαν βασανιστήρια: καρφώθηκαν στο έδαφος και κάηκαν. Καθώς πέθαιναν, έψαλλαν τον 21ο ψαλμό, και μετά την καύση, τα σώματά τους κόπηκαν και διασκορπίστηκαν στο όρος Σουκακέτι.
Οι άγιοι μάρτυρες παρέμειναν άφθαρτοι μέχρι τον 4ο αιώνα, όταν ετάφησαν από τους τοπικούς χριστιανούς. Στον τόπο του μαρτυρίου τους, χτίστηκε εκκλησία προς τιμήν του Αγίου Γρηγορίου, του Εθνομάρτυρα της Αρμενίας, και άνοιξε μια θεραπευτική πηγή.
