Ο Άγιος Ζαχαρίας ήταν ιερέας από τη γενιά του Ιθάμαρ. Είχε νυμφευτεί την Ελισάβετ από τη γενιά του Ααρών. Οι δυο τους ζούσαν δίκαια και με βαθιά ταπείνωση ενώπιον του Θεού, τηρώντας τις εντολές Του.
Την περίοδο της βασιλείας του Ηρώδη, ο Άγιος Ζαχαρίας υπηρετούσε στην Ιερουσαλήμ, ανήκοντας στην τάξη του Αβιά. Κατά τη διάρκεια της διακονίας του, άγγελος Κυρίου εμφανίστηκε μπροστά του και του ανήγγειλε πως μαζί με τη σύζυγό του θα αποκτούσαν έναν γιο, τον Ιωάννη. Αυτός θα ήταν πεφωτισμένος και θα προηγούνταν του Μεσσία.
Ο Ζαχαρίας αμφισβήτησε τα λόγια του αγγέλου, καθώς το θεωρούσε ανέφικτο λόγω της προχωρημένης ηλικίας του. Τιμωρήθηκε τότε χάνοντας τη φωνή του, έως ότου η προφητεία εκπληρώθηκε. Μετά τη γέννηση του Ιωάννη, ο άγιος, γεμάτος από το Άγιο Πνεύμα, δόξασε τον Θεό και προφήτευσε τη σωτηρία του Ισραήλ.
Έπειτα, όταν γεννήθηκε ο Χριστός, ο Ηρώδης, μαθαίνοντας για την έλευση του Μεσσία, διέταξε να θανατωθούν όλα τα βρέφη. Η Ελισάβετ κρύφτηκε τότε μαζί με τον νεογέννητο Ιωάννη στα βουνά.
Ο Άγιος Ζαχαρίας εκτελέστηκε με διαταγή του Ηρώδη, όταν αρνήθηκε να αποκαλύψει το πού βρισκόταν η γυναίκα και το παιδί του. Μαρτύρησε, έτσι, και δέχτηκε τον στέφανο της αγιοσύνης. Η Ελισάβετ, παραμένοντας στην σπηλιά, απεβίωσε σαράντα ημέρες μετά τη δολοφονία του συζύγου της, ενώ ο μικρός Ιωάννης τρεφόταν από άγγελο Κυρίου, έως ότου ήρθε η ώρα της αποκάλυψής του στον λαό.
