Ο άγιος μάρτυρας Σούχιος και οι 16 σύντροφοί του ήταν ευγενείς αξιωματούχοι στην αυλή του Αλβανικού ηγεμόνα. Πίστεψαν στον Σωτήρα, ακολουθώντας τον ιερέα Χρυσό, και βαπτίστηκαν στα νερά του Ευφράτη, όπου τους δόθηκαν νέα ονόματα. Μετά τον μαρτυρικό θάνατο του Χρυσού, ο Σούχιος έγινε πνευματικός ηγέτης της αδελφότητας και ζούσαν αυστηρή ασκητική ζωή.
Ο νέος ηγεμόνας της ειδωλολατρικής Αλβανίας, Δατιανός, μαθαίνοντας για τον χριστιανισμό τους, προσπάθησε να τους επιστρέψει στην προηγούμενη πίστη τους, αλλά αυτοί απέρριψαν τις προτροπές του. Με διαταγή του Δατιανού, ο άγιος Σούχιος και οι σύντροφοί του υπέστησαν βασανιστήρια και κάηκαν. Καθώς πέθαιναν, έψαλλαν τον 21ο ψαλμό, και τα σώματά τους κόπηκαν σε κομμάτια και σκορπίστηκαν στο βουνό Σουκακέτι.
Οι άγιοι μάρτυρες παρέμειναν άφθαρτοι μέχρι τον 4ο αιώνα, όταν τα λείψανά τους θάφτηκαν από τους τοπικούς χριστιανούς. Στον τόπο του μαρτυρίου τους, χτίστηκε εκκλησία προς τιμήν του αγίου Γρηγορίου, του φωτιστή της Αρμενίας, και άνοιξε μια θεραπευτική πηγή.
