Πρεσβύτερος
Ο Ιερομάρτυς Σέργιος γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1895, στην οικογένεια του ιερέως Πέτρου Μιχαήλοβιτς Λεμπέντεφ, στο χωριό Σάλκοβο της επαρχίας (ουγιέζντ) Ποντόλσκ, της Κυβερνείας Μόσχας. Το 1910 αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Ντον και το 1916 από τη Θεολογική Σεμιναρία της Μόσχας. Το 1920 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και άρχισε να διακονεί στον ναό της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στο χωριό Αλτουφιέβο. Το 1929 στον πατέρα του αποδόθηκε ο χαρακτηρισμός «κουλάκος», αλλά η περιουσία επεστράφη.
Το 1937 άρχισαν οι μαζικές διώξεις και ο πατήρ Σέργιος συνελήφθη στις 19 Ιανουαρίου 1938. Φυλακίστηκε στη φυλακή Ταγκάνκα, όπου και ανακρίθηκε. Τον ανέκριναν επί δύο ημέρες αδιάκοπα, προσπαθώντας να αποσπάσουν ομολογία για αντεπαναστατική δράση. Στις 26 Ιανουαρίου 1938 η «τρόικα» της ΝΚVD τον καταδίκασε σε θάνατο διά τυφεκισμού. Ο πατήρ Σέργιος εκτελέστηκε στις 31 Ιανουαρίου στο πολυγωνικό πεδίο του Μπούτοβο και ετάφη σε άγνωστο τάφο.
Τον Αύγουστο του 1938, ορισμένοι υπάλληλοι της ΝΚVD συνελήφθησαν για παράνομες μεθόδους ανάκρισης, ενώ ο ανακριτής που χειρίστηκε την υπόθεση του πατρός Σεργίου έθεσε τέλος στη ζωή του.
