Ο Άγιος Μάρτυρας Ρωμύλος έζησε την περίοδο της βασιλείας του αυτοκράτορα Τραϊανού, αποτελώντας τον πρώτο ευγενή σε όλη την αυτοκρατορική αυλή. Κατά τη διάρκεια του πολέμου με άλλα φύλα, ο Τραϊανός ανακάλυψε ότι ανάμεσα στους πολεμιστές του υπήρχαν έντεκα χιλιάδες χριστιανοί, οι οποίοι αρνούνταν να προσκυνήσουν είδωλα. Τους έστειλε, τότε, στην Αρμενία, ελπίζοντας πως αυτό θα τους έκανε να υποκύψουν και να απαρνηθούν τον Χριστό.
Ο άγιος, ως στρατηγός, επέπληξε τον βασιλιά για την ασέβειά του και ομολόγησε την πίστη του, δηλώνοντας πως ήταν έτοιμος να πεθάνει για τον Κύριο. Ο Τραϊανός εξοργίστηκε και διέταξε να τον χτυπήσουν σκληρά, καταδικάζοντάς τον σε θάνατο. Ο άγιος μάρτυρας αποκεφαλίστηκε, ενώ οι χριστιανοί που στάλθηκαν σε αιχμαλωσία υπέστησαν σκληρά βασανιστήρια. Από αυτούς, εννέα χιλιάδες σταυρώθηκαν στην έρημο κοντά στο όρος Αραράτ στην Αρμενία.
