Άγιος Ιωάννης ο Ζεδαζινός και οι 12 μαθητές του, που ήρθαν από την Καππαδοκία στη Γεωργία στα μέσα του 6ου αιώνα, έγιναν οι ιδρυτές του γεωργιανού μοναχισμού. Ο Ιωάννης, που έλαβε πνευματική εκπαίδευση στην Αντιόχεια, διάλεξε 12 μαθητές και, ακολουθώντας την εντολή της Μητέρας του Θεού, πήγε στη Γεωργία, όπου τον υποδέχτηκαν με χαρά ο λαός και ο βασιλιάς Πάρσμαν. Κατοίκησαν στο βουνό Ζεδαζένι, όπου προηγουμένως υπήρχε ένα ειδωλολατρικό ιερό, και ζούσαν ασκητική ζωή, θεραπεύοντας τους ασθενείς με προσευχές.
Οι άγιοι μαθητές, όπως ο Αβίβ, ο Ζηνών, ο Θαδδαίος, ο Ισίδωρος, ο Μιχαήλ, ο Πίρρος και ο Στέφανος, κήρυτταν τον Λόγο του Θεού, κατέστρεφαν την ειδωλολατρία και ανήγειραν εκκλησίες. Κάθε ένας από αυτούς ίδρυσε μοναστήρια και εκκλησίες σε διάφορες περιοχές της Γεωργίας, εδραιώνοντας τον Χριστιανισμό.
Ο Άγιος Ιωάννης, που αντιστάθηκε στα κακά πνεύματα, θεράπευσε μια πηγή θεραπευτικού νερού στο βουνό Ζεδαζένι. Πριν από τον θάνατό του, κάλεσε τους μαθητές του και τους κληροδότησε να τον θάψουν σε μια σπηλιά στο βουνό. Έφυγε από τη ζωή μεταξύ 557 και 560. Οι μαθητές, ξεχνώντας την κληρονομιά, μετέφεραν το σώμα του στο μοναστήρι, αλλά η γη τρέμει μέχρι να τον τοποθετήσουν στη σπηλιά, όπως είχε διατάξει. Στον 10ο αιώνα, χτίστηκε μια εκκλησία προς τιμήν του Ιωάννη του Βαπτιστή, όπου φυλάσσονται τα άγια λείψανά του, δοξασμένα από πολλά θαύματα.
