Στην Αφρική, ζούσε ένας σκληρόκαρδος τελώνης ονόματι Πέτρος, ο οποίος δεν έδειχνε έλεος στους φτωχούς. Ωστόσο, χάρη στη θεία χάρη, σώθηκε. Μια μέρα, οι ζητιάνοι, συζητώντας την σκληρότητά του, αποφάσισαν να του ζητήσουν ελεημοσύνη. Ο Πέτρος, βγαίνοντας από το σπίτι του, πέταξε ψωμί στο πρόσωπο ενός ζητιάνου. Αυτό το ψωμί έγινε το μόνο καλό έργο του Πέτρου που έγινε αποδεκτό στη δίκη των πράξεών του. Μετά από μια σοβαρή ασθένεια, συνειδητοποίησε τις αμαρτίες του και έγινε γενναιόδωρος, δίνοντας όλα τα υπάρχοντά του στους φτωχούς και απελευθερώνοντας ακόμη και τους δούλους του.
Ο Πέτρος πήγε στην Ιερουσαλήμ, όπου ο δούλος του, ακολουθώντας τις οδηγίες του, τον πούλησε σε έναν ευσεβή άνθρωπο, τον Ζωΐλο. Ενώ εργαζόταν για τον Ζωΐλο, ο Πέτρος έδειξε ταπεινότητα και υπομονή παρά τις ταπεινώσεις. Μια μέρα, ο ίδιος ο ευγενής άνδρας εμφανίστηκε σε αυτόν, λέγοντας ότι είχε δεχθεί την ελεημοσύνη του. Ο Πέτρος συνέχισε να υπηρετεί, αποφεύγοντας τη δόξα, και κρυβόταν μέχρι τον θάνατό του τον 6ο αιώνα στην Κωνσταντινούπολη.
