Ο Άγιος Παύλος ο Απλός ήταν γεωργός που παντρεύτηκε μια όμορφη αλλά κακή γυναίκα που ζούσε μια μοιχαλίδα ζωή. Όταν ανακάλυψε την απιστία της, αποφάσισε να γίνει μοναχός και πήγε στην έρημο, όπου συνάντησε τον Άγιο Αντώνιο τον Μέγα. Ο Αντώνιος, βλέποντας την ηλικία του, αρχικά δεν ήθελε να τον δεχτεί, αλλά βλέποντας την επιμονή του Παύλου, συμφώνησε να τον κρατήσει, δίνοντάς του δοκιμασίες στην υπομονή και την υπακοή.
Ο Παύλος έδειξε μεγάλη υπομονή, ακολουθώντας όλες τις οδηγίες του Αντωνίου, ακόμη και όταν οι προσπάθειές του θεωρούνταν ανεπαρκείς. Τελικά, ο Αντώνιος τον αναγνώρισε ως έτοιμο για μοναστική ζωή και του έχτισε ένα κελί. Ο Παύλος έγινε γνωστός για τα θαύματά του, συμπεριλαμβανομένης της εξορκισμού ακάθαρτων πνευμάτων.
Μια μέρα, όταν ένας νέος που κατείχε ακάθαρτο πνεύμα οδηγήθηκε στον Αντώνιο, αυτός τον καθοδήγησε στον Παύλο, ο οποίος, αφού προσευχήθηκε, έδιωξε τον δαίμονα, αποδεικνύοντας τη δύναμη της ταπεινότητας και της απλότητας. Ο Παύλος είχε επίσης το χάρισμα της διάκρισης, βλέποντας την πνευματική κατάσταση των ανθρώπων.
Ο Άγιος Παύλος έζησε πολλά χρόνια σε αγία απλότητα, πραγματοποιώντας θαύματα, και αναχώρησε προς τον Κύριο, γινόμενος ο σοφότερος στον ουρανό. Η ζωή του διδάσκει ότι η αληθινή σοφία βρίσκεται στον φόβο του Θεού και στην υπηρεσία Του με καθαρή καρδιά.
