Ηγούμενος
Ο Άγιος Νικόλαος (κατά κόσμον Νικολάι Βασίλιεβιτς Σαλτίκοβ) γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1884 στο χωριό Γκριγκόριεβο, στην επαρχία Τβερ. Ο πατέρας του, Βασίλι Σαλτίκοβ, ασχολούνταν με την κατασκευή υποδημάτων. Ο Νικόλαος ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του στο σχολείο μιας αγροτικής κοινότητας και το 1902 εισήλθε στη Μονή Νικολό-Πεσνόσκι, όπου και έμεινε για δεκατέσσερα χρόνια, τηρώντας υπακοή και διακονώντας τους αδελφούς του. Το 1916, έγινε μοναχός και χειροτονήθηκε διάκονος, ενώ το 1919 πήρε τον τίτλο του ιερομονάχου.
Με το κλείσιμο της μονής από τις αρχές, ο άγιος μετέβη στα χωριά Διάκοβο, Σουκόβολο, Σεμενόβσκοε, Ιβανόβσκοε και στον ναό του Σπαστού στο χωριό Βεντερίνι, θέλοντας να διακονεί με κάθε τρόπο την Εκκλησία.
Το 1937, συνελήφθη και φυλακίστηκε στη Μόσχα. Κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων δήλωσε με θάρρος πως δεν συμμετείχε σε καμιά αντεπαναστατική δραστηριότητα και πως ήταν αθώος.
Ωστόσο, στις 9 Δεκεμβρίου καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε μία μέρα αργότερα, ενώ το σώμα του τάφηκε σε άγνωστο κοινό τάφο στο πεδίο των εκτελέσεων.
