Πρεσβύτερος
Ο Ἱερομάρτυρας Νικόλαος Κωνσταντίνοβιτς Κρασόβσκι γεννήθηκε το 1876 στο χωριό Βοϊνόβα Γκόρα της επαρχίας Μόσχας, σε οικογένεια ιερέα. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Βλαντίμιρ. Μέχρι το 1914 εργάστηκε ως δάσκαλος στο σχολείο του Γκοροντίστσεβο, κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό Ουσάντ, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από το πατρικό του χωριό. Κατά τα χρόνια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ως νοσοκόμος σε νοσοκομείο της Μόσχας. Μετά τον πόλεμο επέστρεψε στη διδασκαλία.
Το 1922 ο ναός στο χωριό Γκοροντίστσι έκλεισε και μετατράπηκε σε λέσχη. Οι αρχές υποχρέωναν τους δασκάλους να οδηγούν εκεί τους μαθητές. Για την άρνησή του να πηγαίνει τα παιδιά στη λέσχη που είχε στηθεί μέσα στον πρώην ναό, ο Νικόλαος Κωνσταντίνοβιτς απολύθηκε από το σχολείο.
Το 1924 χειροτονήθηκε διάκονος (άγαμος) και τοποθετήθηκε στον ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο χωριό Βοϊνόβα Γκόρα. Το 1931, όταν ο ναός καταλήφθηκε από τους ανανεωτές, ο διάκονος Νικόλαος, παρά τις απειλές ότι θα σταλεί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης των Σολοβκί, αρνήθηκε να συλλειτουργήσει μαζί τους και μετατέθηκε στον ναό του Μεγαλομάρτυρος Νικήτα στο χωριό Καμπάνοβο. Το 1932 ο πατήρ Νικόλαος χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στον ίδιο ναό και το 1936 διορίστηκε στον ναό του Μεγαλομάρτυρος Νικήτα στο χωριό Ντροβοσέκι της περιοχής Ορέχοβο-Ζουέβο.
Από τα νεανικά του χρόνια ο ιερέας Νικόλαος Κρασόβσκι ζούσε με αγνότητα. Χωρίς να λάβει μοναχικό σχήμα, τηρούσε τους μοναχικούς κανόνες χωρίς εξωτερικές υποσχέσεις. Με ιδιαίτερο ζήλο επιδιδόταν στην προσευχή, τη νηστεία και την αγρυπνία. Διακρινόταν για την αγάπη του προς τους ανθρώπους, τη συμπόνια προς όσους υπέφεραν και είχαν ανάγκη και την προθυμία του στην άσκηση της φιλανθρωπίας. Εκείνη την εποχή πολλοί άνθρωποι είχαν στερηθεί από τις αρχές τα μέσα βιοπορισμού, και σε πολλούς από αυτούς ο πατήρ Νικόλαος παρείχε βοήθεια.
Στις 18 Ιανουαρίου 1938 ο πατήρ Νικόλαος συνελήφθη και φυλακίστηκε στις φυλακές Ταγκάνκα της Μόσχας. Κατά τις ανακρίσεις του του αποδόθηκε η κατηγορία της "αντισοβιετικής προπαγάνδας" και επιχειρήθηκε να αποσπαστούν ομολογίες ότι δήθεν διέδιδε συκοφαντίες για την κακή ζωή στα κολχόζ. Ο πατήρ Νικόλαος απέρριψε σταθερά και κατηγορηματικά όλες αυτές τις κατασκευασμένες κατηγορίες. Στις 26 Ιανουαρίου, με απόφαση τριμελούς επιτροπής της ΝΚΒΔ της περιφέρειας Μόσχας, ο ιερέας Νικόλαος Κρασόβσκι καταδικάστηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε στις 31 Ιανουαρίου 1938 και ετάφη σε άγνωστο ομαδικό τάφο στο πεδίο εκτελέσεων του Μπούτοβο, κοντά στη Μόσχα.
Κατατάχθηκε στο χορό των αγίων Νεομαρτύρων και Ομολογητών της Ρωσίας στις 17 Ιουλίου 2001, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
