Ηγούμενος
Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη, ο Όσιος Νικηφόρος ήταν γιος ευγενών και ευκατάστατων γονέων, οι οποίοι του δίδαξαν την πίστη και την αγάπη στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Μετά τον θάνατό τους, αναγνωρίζοντας τη ματαιότητα της κοσμικής ζωής, ο όσιος αποφάσισε να αφιερωθεί στον Κύριο, διένειμε όλη του την κληρονομιά στους φτωχούς και υιοθέτησε έναν ασκητικό βίο. Αποσύρθηκε στη Χαλκηδόνα, εισήλθε στο μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα και, βλέποντας τη ζωή των ασκητών, αποφάσισε πως ήθελε να παραμείνει μαζί τους. Ο ηγούμενος του μοναστηριού τον έστειλε στο Φοινικικό νησί, όπου έγινε ηγούμενος της μονής της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ο όσιος μετέστρεψε στον χριστιανισμό πολλούς ειδωλολάτρες, κατέστρεψε τους ναούς τους και έκτισε στη θέση τους εκκλησίες. Έχοντας ζήσει στο μοναστήρι για τριάντα τρία χρόνια, αισθάνθηκε την έλευση της ημέρας του θανάτου του και προετοίμασε τους αδελφούς του. Υπέδειξε, ακόμη, τον ευσεβή μοναχό Ιωσήφ για τη θέση του ηγουμένου. Αναχωρώντας για τη Χαλκηδόνα, αρρώστησε και, προαισθανόμενος το τέλος του, ζήτησε από τους ναυτικούς να μεταφέρουν το σώμα του ως εκεί. Κοιμήθηκε μακαρίως και τάφηκε με τιμές για τον οσιακό του βίο.
