Μοναχός
Ο Όσιος Νικήφορος ενστερνίστηκε την ορθοδοξία και διετέλεσε, κατά τον 13ο -14ο αιώνα, έναν σπουδαίο πνευματικό αγώνα στο Άγιον Όρος. Υπήρξε δάσκαλος του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, ενώ μαζί με τον Άγιο Θεόληπτο δίδασκε την ασκητική σοφία.
Ζώντας σε απομόνωση, περνούσε πολλές ώρες αφοσιωμένος πνευματικά στον Θεό. Έλαβε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και συνέταξε ένα έργο, στο οποίο συγκέντρωσε διδασκαλίες των αγίων πατέρων από πολλά επιμέρους συγγράμματα, σχετικά με την πνευματική εγρήγορση, τη συγκέντρωση και την προσευχή. Το παράρτημα αυτό περιλαμβάνεται στο βιβλίο “Φιλοκαλία.”
Στον λόγο του διδάσκει πως η εγρήγορση και η άσκηση της καρδιακής προσευχής οδηγούν στην απάθεια και απαλλάσσουν τον άνθρωπο από τα πάθη. Ο Όσιος Νικηφόρος ονομάζει τον δρόμο αυτό "προσοχή" και εξηγεί πως, προκειμένου να κατεβάσουμε τον νου στην καρδιά, είναι απαραίτητο να προσευχόμαστε συνεχώς λέγοντας: “Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με!” Η προσοχή που δίνουμε στα λόγια αυτά οδηγεί στην αγάπη, τη χαρά και την ειρήνη, εκπληρώνοντας τις πνευματικές μας ανάγκες και φέρνοντάς μας όλο και πιο κοντά στον Θεό.
