Ο μάρτυρας Ιωάννης γεννήθηκε το 1891 στο χωριό Όστραβο της Μόσχας. Την εκπαίδευσή του την έλαβε στο χωριό. Με την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στρατεύθηκε, και το 1918 εντάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό, όπου υπηρέτησε μέχρι το 1921.
Κατά τη δεκαετία του 1920, ο Ιβάν Βασίλιεβιτς μετακόμισε με την οικογένειά του στη Μόσχα και εγκαταστάθηκε στην οδό Νικολό-Γιαμσκάγια, κοντά στον ναό του οσίου Σεργίου του Ραντονέζ στη συνοικία Ρογκόζσκαγια, του οποίου έγινε ενορίτης. Με τον καιρό, συμμετείχε όλο και πιο ενεργά στη ζωή της ενορίας. Εργαζόταν ως ηλεκτρολόγος στο εργοστάσιο «Σφυρί και Δρεπάνι», κοντά στον ναό. Ο Ιβάν Βασίλιεβιτς αναλάμβανε όλες τις ηλεκτρικές εργασίες του ναού, καθάριζε και στόλιζε τον ναό στις εορτές μαζί με τους ενορίτες, τοποθετούσε γιρλάντες από λαμπιόνια γύρω από τις εικόνες και συγκέντρωνε δωρεές κατά τη διάρκεια των ακολουθιών. Τον Δεκέμβριο του 1937 έγινε μέλος του εκκλησιαστικού συμβουλίου· αν και ήδη αφιέρωνε πολύ χρόνο στην Εκκλησία, από τότε περνούσε εκεί όλον τον ελεύθερο χρόνο του.
Την άνοιξη του 1938 συνελήφθη από το NKVD και φυλακίστηκε στις φυλακές Μπούτυρκα. Κατά τις ανακρίσεις δεν υπέκυψε στις πιέσεις των ανακριτών. Κατά την έρευνα στο σπίτι του βρέθηκαν ένα γραμμόφωνο και είκοσι προεπαναστατικοί δίσκοι με εκκλησιαστικούς ύμνους και τον αυτοκρατορικό ύμνο «Ο Θεός σώσ’ τον Τσάρο». Αυτό θεωρήθηκε επαρκές για την καταδίκη του.
Στις 27 Ιουλίου 1938 καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια καταναγκαστικά έργα στην Κολιμά. Εκεί αρρώστησε βαριά και εκοιμήθη στις 19 Ιανουαρίου 1940, την εορτή των Θεοφανείων. Ετάφη σε άγνωστο τάφο.
