Πρεσβύτερος
Ο Ιερομάρτυς Μιχαήλ Πέτροβιτς Πλισεβσκί γεννήθηκε την 1ην Νοεμβρίου 1862 εις κώμην Βορονίτσι Ιγουμένского уезда Μινσκής κυβερνίας, εις οικογένειαν κληρονομικού ιεροκληρικού. Λαβών πρώτον παιδείαν εις Μινσκών Θεολογικόν Σχολείον, εισήλθεν εις Μινσκών Θεολογικήν Σεμιναρίαν. Μετά την αποφοίτησιν αυτής το 1890 χειροτονήθη εις ιερέα.
Το 1893 διορίσθη εφημέριος του Ναού του Покрова εις κώμην Πογορέλοε Ιγουμένского уезда Μινσκής κυβερνίας (νυν Οσιπόβιτσκι διαμέρισμα Μογκιλιώφ). Διακονήσας εκεί 19 έτη, κατέβαλε πολλάς προσπαθείας υπέρ σωτηρίας ψυχών του ποιμνίου αυτού. Αι ζωηραί αυτού ομιλίαι και ο πνευματικώς υψηλός βίος προήγαγον καθολικήν αγάπην και εκτίμησιν πάντων γνωριζόντων αυτόν.
Το 1912 μετετέθη εις κώμην Σατσκ Ιγουμένского уезда Μινσκής κυβερνίας (νυν Πουχοβίτσκι διαμέρισμα Μινσκής περιοχής) και διορίσθη εφημέριος του Ναού του Αγίου Προφήτου Ηλιού. Και εκεί ο π. Μιχαήλ εκτίσθη—την 25ην Ιουνίου 1914 εκλέχθη υπό του κλήρου δευτέρου διαμερίσματος Ιγουμένского уезда ως βουλευτής εις επισκοπικόν συνέδριον triετούς θητείας.
Μετά την ανάρρησιν των Μπολσεβίκων συλληφθείς επανειλημμένως επί ψευδέσι κατηγορίαις. Το 1929–1930 εφυλακίσθη ενάμισυ έτους, το 1932 υπήρξε υπό ανάκρισιν τρεις μήνας, το 1933 συλήφθη επί τρεις εβδομάδας. Παρά την προχωρημένην ηλικίαν και σωματικάς ασθενείας, ο π. Μιχαήλ έμεινε πιστός τω καλέσματι αυτού και δεν συνήλθεν εις συμβιβασμούς συνειδήσεως. Σύντομα ο Ναός του Αγ. Ηλιού εκλείσθη, αναγκάσας αυτόν εις τέλεσιν μυστηρίων ιδιωτικώς. Συλλέξας υπογραφάς πιστών υπέρ ανοίγματος ναού. Κατά την Πανσοβιετικήν απογραφήν 1937 προτρεπόμενος κατοίκους Σατσκ μη φοβείσθαι σοβιετικήν εξουσίαν και εγγραφόμενους ως πιστούς.
Τελευταίως συλήφθη ο π. Μιχαήλ την 17ην Ιουλίου 1937 κατηγορούμενος περί αντισοβιετικής και αντεπαναστατικής δραστηριότητος. Εκεί κρατείτο εν φυλακή Червен ΝΚΒΔ. Υπομένων σθεναρώς βασάνους, ου μόνον δεν απαρνήθη τον άγιον βαθμόν αυτού αλλά και θαρραλέως εξέβαλε τους αθέους. Τη 12ην Αυγούστου 1937, συν Ιωάννη Βορόντς και πρεσβυτέρω Αλεξάνδρω Σπаковσκί του Ηλιού ναού, η τριάς ΝΚΒΔ κατεδίκασε εις ύψιστον ποινήν—εκτέλεσιν. Εξετελέσθη την 19ην Αυγούστου 1937.
Τη 21ην Μαρτίου 1989 ηβαιώθη υπό Εισαγγελίας Λευκορωσικής ΣΣΔ. Τη 28ην Οκτωβρίου 1999 ο πρωτοϊερεύς Μιχαήλ Πλισεβσκί εκηρύχθη Άγιος παρά Αγίω Συνόδω Λευκορωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας ως τοπικώς τιμώμενος άγιος. Εκατηγορίθη εις τάγμα Νεομαρτύρων Ρωσίας Αυγούστου 2000 επί Αρχιερατικού Συνεδρίου Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.
