Ο Όσιος Μακεδόνιος έζησε στα τέλη του Δ΄ και στις αρχές του Ε΄ αιώνα. Άρχισε τον ασκητικό του δρόμο ως οδοιπόρος, περιπλανώμενος στα βουνά της Φοινίκης, της Κιλικίας και της Συρίας επί είκοσι πέντε χρόνια.
Ο Όσιος Μακεδόνιος διάλεξε τις κορυφές των βουνών για τους αγώνες του, αποφεύγοντας την επικοινωνία με τους επισκέπτες. Έζησε σαράντα πέντε χρόνια σε σπήλαιο και κατόπιν, ύστερα από παράκληση των προσκυνητών, έκτισε για τον εαυτό του ένα κελλί, στο οποίο έζησε είκοσι πέντε χρόνια, χωρίς να βγαίνει προς τους αδελφούς και τους ξένους.
Συνολικά ο άγιος ασκήθηκε εβδομήντα χρόνια. Για περισσότερα από σαράντα από αυτά τρεφόταν μόνο με σπόρους και αργότερα άρχισε να παίρνει λίγο ψωμί με νερό. Ο Κύριος τον δόξασε με το χάρισμα των θαυμάτων: εξέβαλλε δαιμόνια και θεράπευε ασθένειες. Κάποτε του έφεραν μια γυναίκα που υπέφερε από νόσημα, το οποίο εκδηλωνόταν με υπερβολική κατανάλωση τροφής· με τις προσευχές του αγίου θεραπεύθηκε. Ο Όσιος Μακεδόνιος εκοιμήθη εν Κυρίω ειρηνικά γύρω στο 420, σε ηλικία εβδομήντα ετών.
