Ο Όσιος Κοσμάς, ο ευνούχος και ερημίτης της Λαύρας της Φαράν στην Παλαιστίνη, ήταν αυστηρός νηστευτής και ζηλωτής της πίστης. Είχε σπουδαία πνευματική μόρφωση και γνώριζε άριστα τις Γραφές.
Μετέβη στην Αντιόχεια, όπου σύντομα κοιμήθηκε. Το σώμα του τάφηκε από τον πατριάρχη στο μοναστήρι. Εκεί, πάνω από το μνήμα του, στεκόταν και προσευχόταν ένας ζητιάνος. Όταν ο Αββάς Βασίλειος επισκέφτηκε τον τάφο, συντάντησε τον φτωχό άντρα, ο οποίος του διηγήθηκε πως ήταν παράλυτος για δώδεκα χρόνια, έως ότου θεραπεύτηκε χάρη στις προσευχές του Αγίου Κοσμά. Του είπε ακόμη πως ο άνθρωπος που ήταν θαμένος εκεί ήταν ένας σπουδαίος ασκητής.
Ο άγιος είχε μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για τον Μέγα Αθανάσιο. Θεωρούσε τις διδαχές του τόσο σημαντικές, που συνήθιζε να λέει:
"Αν έρθουν στα αυτιά σου λόγια του Αγίου Αθανασίου και δεν έχεις χαρτί για να τα σημειώσεις, σημείωσέ τα πάνω στα ρούχα σου."
Έζησε έναν οσιακό βίο, προσευχόμενος μέρα και νύχτα, ξαγρυπνώντας και μετέχοντας αδιαλείπτως στα μυστήρια της Εκκλησίας.
Η μνήμη του αγίου τιμάται στις 3 Αυγούστου.
