Ο Άγιος Χριστόφορος ήταν Ρωμαίος στην καταγωγή. Έγινε μοναχός στην κοινότητα του Αγίου Θεοδοσίου στην έρημο της Ιερουσαλήμ. Πέρασε έντεκα χρόνια προσευχόμενος. Έκανε καθημερινά εκατό μετάνοιες κλεισμένος μέσα σε μια σπηλιά. Μια μέρα, βλέποντας ένα πλήθος ανδρών με αναμμένες λυχνίες, συνειδητοποίησε πως η δική του ήταν σβηστή. Προσευχήθηκε στον Κύριο και έλαβε την οδηγία να εργαστεί πνευματικά, μεταβαίνοντας στο Όρος Σινά, όπου και πέρασε πενήντα χρόνια ασκούμενος.
Πριν από τον θάνατό του, ο Άγιος Χριστόφορος κλήθηκε να επιστρέψει στη μονή του. Εκεί βοήθησε έναν από τους αδελφούς του, ο οποίος βασανιζόταν από πονηρές σκέψεις, να εισέλθει στον ναό και να προσκυνήσει τον ζωοποιό σταυρό, δείχνοντας έτσι την υπεροχή του πνεύματος έναντι των σωματικών αναγκών.
Κοιμήθηκε ειρηνικά, αφήνοντας πίσω του ένα σπουδαίο παράδειγμα προσευχής και ενάρετου βίου.
