Πρεσβύτερος
Ο Ιερομάρτυρας Ιωάννης Σισόφ γεννήθηκε το 1867. Αποφοίτησε από την Εκκλησιαστική Σχολή του Νταλμάτοβο και τη Θεολογική Σχολή του Περμ. Το 1886 παντρεύτηκε την Όλγα, κόρη ιερέα. Αργότερα απέκτησαν τρία παιδιά: τον Βλαδίμηρο, τον Πέτρο και την Ελισάβετ.
Ο πατήρ Ιωάννης και η πρεσβυτέρα Όλγα υπέμειναν πολλές θλίψεις εξαιτίας των παιδιών τους. Ο Βλαδίμηρος, ο οποίος διέθετε εξαιρετικό ταλέντο στη ζωγραφική, εγκατέλειψε τη Θεολογική Σχολή και εγκαταστάθηκε στο Αικατερινούπολη. Το 1914 επιστρατεύτηκε στον ενεργό στρατό. Σχεδόν αμέσως αιχμαλωτίστηκε από τους Αυστριακούς και παρέμεινε για αρκετά χρόνια στο στρατόπεδο Βίζελμπουργκ. Ο Βλαδίμηρος επέστρεψε στους γονείς του μόλις το 1918, έπειτα από πολλά χρόνια επώδυνου χωρισμού. Η κόρη του πατρός Ιωάννη, Ελισάβετ, πέθανε σε ηλικία δώδεκα ετών. Μετά τον θάνατό της, ο πατήρ Ιωάννης και η πρεσβυτέρα Όλγα υιοθέτησαν ένα ορφανό κορίτσι, τη Ζωή, η οποία αργότερα παντρεύτηκε και απέκτησε μια κόρη, αλλά πέθανε σε νεαρή ηλικία.
Ο πατήρ Ιωάννης διορίστηκε αρχικά στον Ιερό Ναό της Αναλήψεως και στη συνέχεια στον Ιερό Ναό της Αγίας Σκέπης της Θεοτόκου, που ανήκε στη γυναικεία μοναστική κοινότητα του Κολτσεντάν. Το 1900 μετατέθηκε στον Ιερό Ναό του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου στο χωριό Μιρόνοφσκογιε, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του. Κατά τη διακονία του στο Μιρόνοφσκογιε, ο πατήρ Ιωάννης συμμετείχε ενεργά στην κοινωνική και ποιμαντική ζωή. Διορίστηκε υπεύθυνος του ενοριακού σχολείου και έγινε μέλος της Εταιρείας Αλληλοβοήθειας. Για την προσφορά του τιμήθηκε επανειλημμένα με διακρίσεις.
Το καλοκαίρι του 1918, τα Ουράλια βρέθηκαν στο επίκεντρο του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου, ενώ η Κόκκινη Τρομοκρατία έλαβε στην περιοχή ιδιαίτερα μεγάλες και τραγικές διαστάσεις.
Στις 26 Αυγούστου 1918, ένα απόσπασμα πέντε ένοπλων έφιππων στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού εισήλθε στο χωριό Μιρόνοφσκογιε. Οι στρατιώτες παρουσιάστηκαν στους δύο ιερείς που διακονούσαν εκεί, τον πατέρα Ιωάννη Σισόφ και τον πατέρα Ιωάσαφ Πάνοφ, και τους ανακοίνωσαν ότι είχε υποβληθεί εναντίον τους καταγγελία με την κατηγορία της αντισοβιετικής προπαγάνδας. Τους διέταξαν να τους ακολουθήσουν στο αρχηγείο του συντάγματος. Ο γιος του πατρός Ιωάννη, Βλαδίμηρος, που μόλις είχε επιστρέψει από την αυστριακή αιχμαλωσία, προσφέρθηκε να συνοδεύσει τον πατέρα του, ενώ τον πατέρα Ιωάσαφ συνόδευσε ο γιος του, Σεργκέι.
Περίπου ένα χιλιόμετρο έξω από το χωριό, οι άθεοι στρατιώτες εκτέλεσαν διά τυφεκισμού τους δύο ιερείς και τον δούλο του Θεού Σέργιο. Μάρτυρας της εκτέλεσης ήταν ο Βλαδίμηρος, γιος του πατρός Ιωάννη Σισόφ, τον οποίο οι στρατιώτες δεν πείραξαν.
Μετά την εκτέλεση του πατρός Ιωάννη, ο Βλαδίμηρος έλαβε από τους στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού άδεια να ενταφιάσει τη σορό του πατέρα του στο χωριό Μιρόνοφσκογιε, πράγμα που έκανε αμέσως.
