Διάκονος
Ο Άγιος Νεομάρτυρας Ιωάννης γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1880, στο χωριό Βασιλιέβσκογιε, στην επαρχία Βολογκάντ. Ανήκε στην οικογένεια του ψάλτη Αλέξανδρου Πρεομπραζένσκι. Το 1897 αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Βολογκάντ και διορίστηκε ψάλτης. Το 1904 χειροτονήθηκε διάκονος, ενώ το 1906 άρχισε να διακονεί την εκκλησία Βλασέβσκαγια. Στη δεκαετία του 1920, ο ναός του έκλεισε και αυτός ορίστηκε να υπηρετεί την εκκλησία της Μεγαλομάρτυρος Παρασκευής Πιατνίτσας. Το 1929, εκδιώχθηκε μαζί με την οικογένειά του από το σπίτι τους, ενώ οι αρχές απαίτησαν από τη σύζυγό του να τον εγκαταλείψει. Από τότε, η οικογένεια άρχισε να ζει χωριστά, με τα μέσα που ο άγιος κατάφερνε να τους παρέχει κρυφά.
Το 1930, οι αρχές έκλεισαν τον ναό και ο διάκονος διορίστηκε στην εκκλησία της Γέννησης της Θεοτόκου. Τον Μάιο του 1937, βγήκε ανακοίνωση στις τοπικές εφημερίδες, η οποία όριζε το κλείσιμο του νεκροταφείου Μπογκορότσκι, γεγονός που προκάλεσε την αγανάκτηση των ενοριτών. Πάνω από εκατό κάτοικοι του Βολογκάντ υπέγραψαν επιστολή προς την Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή ζητώντας της να μην προχωρήσει σε μια τέτοια ενέργεια, επισημαίνοντας τη σημασία που είχε για τους συγγενείς των ανθρώπων που ήταν θαμμένοι εκεί.
Στις 26 Ιουνίου 1937, κατά την τέλεση αγρυπνίας, συνελήφθησαν όλοι οι κληρικοί, συμπεριλαμβανομένου του διακόνου Ιωάννη. Αυτός ανακρίθηκε και κατηγορήθηκε για αντεπαναστατική προπαγάνδα.
Στις 19 Σεπτεμβρίου 1937, η τριάδα της ΝΚVD τον καταδίκασε σε δέκα χρόνια φυλάκισης σε στρατόπεδο καταναγκαστικών έργων. Ο νεομάρτυρας απεβίωσε στο στρατόπεδο Καργκοπόλ στις 11 Ιουνίου 1938 και τάφηκε σε ανώνυμο μνήμα.
