Ο Όσιος Ιωάννης ο Καρτερικός έζησε για πολλά χρόνια έγκλειστος στο σπήλαιο του Αγίου Αντωνίου. Αποσύρθηκε από τον κόσμο και πέρασε εκεί δεκατρία χρόνια, αγωνιζόμενος ενάντια στα πάθη και τις παγίδες του πονηρού.
Υπέβαλλε τον εαυτό του σε αυστηρή άσκηση, αρνούμενος την τροφή και τον ύπνο, επιδιώκοντας να νικήσει κάθε σωματική και γήινη αδυναμία. Έμενε γυμνός, κουβαλώντας πάνω του βαριές αλυσίδες και κρύβοντας το κορμί του μέσα σε μια τρύπα, θέλοντας να υπερβεί με κάθε τρόπο τις σαρκικές επιθυμίες.
Στις δοκιμασίες που πέρασε, παρακαλούσε αδιαλείπτως τον Κύριο να του παρέχει τη βοήθειά Του. Κάποτε άκουσε μια φωνή που του ζητούσε να αποσυρθεί στη σπηλιά και να αγωνιστεί ενάντια στην αμαρτία. Προσευχήθηκε, ζητώντας την αρωγή του Αγίου Μωυσή, ο οποίος πίστευε πως είχε τη δύναμη να τον θεραπεύσει από την επιθυμία. Κρατώντας τον νου του συγκεντρωμένο στον Θεό και αγγίζοντας ένα από τα λείψανα του Αγίου Μωυσή, ο Όσιος Ιωάννης ένιωσε ανακούφιση.
Κοιμήθηκε στις 18 Ιουλίου, αφήνοντας πίσω του το ιερό σκήνωμά του. Μέσω αυτού συνεχίζει έως σήμερα να θεραπεύει και να βοηθά όσους στρέφονται σε αυτόν με ελπίδα. Η ζωή του αποτελεί παράδειγμα υπομονής και αδιαπραγμάτευτου αγώνα κατά των σαρκικών παθών.
