Ηγούμενος
Ο Όσιος Ιλαρίων, γιος ευσεβών γονέων, έγινε μοναχός ήδη από τη νεανική του ηλικία. Αρχικά, εισήχθη στη μονή της Ξηρονησίας, στην Κωνσταντινούπολη, ενώ αργότερα μετέβη στη μονή Δαλμάτων, όπου έγινε μεγαλόσχημος μοναχός και μαθητής του Αγίου Γρηγορίου του Δεκαπολίτη. Ασκούμενος με πλήρη αφοσίωση και υπομονή, έλαβε από τον Θεό το χάρισμα να επιβάλλεται στα ακάθαρτα πνεύματα.
Όταν οι αδελφοί της μονής θέλησαν να τον κάνουν ηγούμενο, ο Ιλαρίων έφυγε κρυφά, θέλοντας να αποφύγει κάθε δόξα. Κλήθηκε, ωστόσο, από τις αρχές να ασκήσει τα καθήκοντά του και, έτσι, επέστρεψε, προκειμένου να διοικήσει τη μονή. Παρέμεινε ηγούμενος για οκτώ χρόνια. Κατά την περίοδο της βασιλείας του αυτοκράτορα Λέοντα του Αρμενίου, ο οποίος ξεκίνησε την εικονοκλαστική έριδα, ο άγιος υπέστη σκληρά βασανιστήρια και φυλακίστηκε για την πίστη του. Μετά από πολλές δοκιμασίες, απελευθερώθηκε, χωρίς ωστόσο να επιστρέψει στη μονή.
Αξιώθηκε, μεταξύ άλλων, να δει την ψυχή του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτη να ανέρχεται στον ουρανό, γεγονός που τον γέμισε χαρά και ελπίδα.
Την περίοδο της βασιλείας του αυτοκράτορα Θεόφιλου, ο οποίος αναζωπύρωσε εκ νέου τους διωγμούς κατά των χριστιανών, ο Άγιος Ιλαρίων συνελήφθη και βασανίστηκε. Ωστόσο, δεν υποτάχθηκε. Έζησε στην εξορία έως τον θάνατο του αυτοκράτορα και την αποκατάσταση της ειρήνης από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα. Έγινε, τότε, και πάλι ηγούμενος της μονής Δαλμάτων και διέπρεψε, επιτελώντας πλήθος θαυμάτων.
Έζησε τρία ακόμη χρόνια γεμάτα πίστη και αφοσίωση στο πρόσωπο του Κυρίου. Έπειτα αναπαύθηκε, κερδίζοντας τη χαρά της επουράνιας Βασιλείας του Θεού.
