Ο Όσιος Ιάκωβος του Ζελέζνιυ-Μπορόκ γεννήθηκε τον 14ο αιώνα σε μια ευσεβή οικογένεια στο Γκάλιτς. Από τη νεαρή του ηλικία, ένιωσε την επιθυμία να ζήσει έναν ευσεβή βίο, διαβάζοντας διαρκώς τις διδαχές των αγίων και τηρώντας τις εντολές του Θεού. Μετά τον θάνατο των γονιών του, μοίρασε την περιουσία του και έγινε μοναχός.
Αναζητώντας έναν πνευματικό καθοδηγητή, βρέθηκε κοντά στον Όσιο Σέργιο του Ραδονέζ, όπου πέρασε την περίοδο δοκιμασίας. Έπειτα, αποσύρθηκε στη σιωπή, ίδρυσε μια μονή και άρχισε να ασκητεύει εκεί, προσελκύοντας γύρω του πλήθος πιστών. Με τον καιρό, σχηματίστηκε μια αδελφότητα, στην οποία έγινε ο ίδιος ηγούμενος. Ακόμη, λαμβάνοντας την ευλογία του Μητροπολίτη Κυπριανού, ίδρυσε την Εκκλησία της Γεννήσεως του Ιωάννη του Προδρόμου.
Ο Όσιος Ιάκωβος έκανε θαύματα, θεράπευε τους ασθενείς και προφήτευε το μέλλον. Το 1415, κατόπιν αιτήματος του Μεγάλου Δούκα Βασίλη Δημητρίεβιτς, προσευχήθηκε για την υγεία της συζύγου του, προφητεύοντας τη γέννηση ενός κληρονόμου.
Το 1420, κατά τη διάρκεια της πανώλης, άνοιξε τη μονή προς τους πάσχοντες, δείχνοντας συμπόνια και προσφέροντας βοήθεια. Το 1429, κατά τη διάρκεια επίθεσης των Τατάρων, η αδελφότητα κρύφτηκε στο δάσος, ενώ με την επιστροφή των μοναχών η μονή αποκαταστάθηκε.
Ο άγιος κοιμήθηκε στις 11 Απριλίου 1442, αφήνοντας τον μαθητή του Δοσίθεο ως διάδοχό του. Η ταφή του έγινε στη μονή που ίδρυσε ο ίδιος. Στο σημείο εκείνο άρχισαν γρήγορα να επιτελούνται θαύματα. Η ανακάλυψη των άφθαρτων λειψάνων του έγινε στις 5 Μαΐου 1613, πράγμα που θεωρήθηκε σημάδι της Θείας Χάρης.
Μετά το κλείσιμο της μονής το 1927, τα λείψανά του κατασχέθηκαν από τις αρχές. Υπάρχει η μαρτυρία πως τάφηκαν εκ νέου στην περιοχή της μονής, όμως η ακριβής τοποθεσία παραμένει άγνωστη.
